سپس خداوند - تبارك و تعالى - مىفرمايد : اى فرشتگان من ، اينان را خوراك و نوشاك دهيد . فرشتگان گونههايى از خوراك مىآورند كه مزهء شهد ، سفيدى برف و نرمى كره دارد و همانند آنها هرگز نديدهاند . چون اين خوراك را مىخورند به همديگر مىگويند : خوراكى كه در بهشت گذاشتيم در بر اين خوراك خوابى بيش نبود .
فرموده است : آنگاه خداوند - تبارك و تعالى - مىفرمايد : اى فرشتگان من ، اينان را نوشاك دهيد .
فرموده است : نوشيدنىهايى مىآورند و آن ولى خدا آنها را مىگيرد و جرعهاى از آنها مىنوشد كه تاكنون همانندش ننوشيده است .
فرموده است : سپس خداوند مىفرمايد : اى فرشتگان من ، آنها را خوشبو سازيد . پس از زير عرش بويى خوش به آنان مىرسد ، همراه با مشكى كه از برف سفيدتر است و چهره و پيشانى و پهلوى آنان را خوشبو مىسازد و آن را « مثيره » نامند . آنگاه امكان نگريستن به نور وجه او مىيابند و مىگويند : سرورمان ! لذت سخن و نگريستن به وجه تو را بسنده كند ، نه برايش جايگزينى مىخواهيم و نه مىخواهيم روى از آن برتابيم .
پس خداوند - تبارك و تعالى - مىفرمايد : من مىدانم كه شما دلتنگ همسرانتان شدهايد و آنان نيز دلتنگ شمايند .
مىگويند : سرورمان ! تو چه نيك به آنچه در دلهاى بندگانت مىگذرد آگاهى !
خداوند نيز مىفرمايد : چگونه آگاه نباشم ، در حالى كه خود شما را آفريدهام ، روحهايتان را در بدنهايتان جاى دادهام ، آنها را پس از مرگ به شما بازگرداندهام و اينك نيز گفتهام : در بندگان من سكونت گزينيد كه شما را برترين سكونتگاه هستند . به نزد همسرانتان بازگرديد .
فرموده است : اما آنان مىگويند : سرورمان ، براى ما شرطى بگذار .
خداوند هم مىفرمايد : شما را در هرجمعه يك ديدار خواهد بود - و البته از جمعهاى تا جمعهء ديگر به حساب شما هفت هزار سال است .
فرموده است : پس رهسپار مىگردند و به هركدامشان يك انار سبز داده مىشود كه در هر
هامش
- پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و اهل بيت او عليهم السّلام كه خداوند رؤيت آنها را به منزلهء رؤيت خويش قرار داده و يا مقصود غايت معرفت است كه گاه از آن به رؤيت ياد مىشود - م .