براندازم . « 1 »
* احمد بن محمد بن عيسى ، از محمد بن سنان ، از عبد الملك بن عبد اللّه قمى نقل كرده كه گفته است : برادرم ادريس بن عبد اللّه برايم نقل كرده و گفته است : از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود : از ما اهلبيت كسانى هستند كه دنيا نزد ايشان همانند اين است - و آنگاه به دست خود ده « 2 » را نشان داد . « 3 »
[ ابرهاى رام و سركش ]
* محمد بن هارون ، از ابو يحيى سهيل بن زياد واسطى ، از كسى كه برايش نقل كرده از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه فرموده است : خداوند ذو القرنين را ميان ابرهاى رام و سركش مخير داشت و او ابرهاى رام يعنى ابرهايى را كه رعد و برق ندارند انتخاب كرد . اگر ابرهاى سركش را اختيار مىكرد از آن او نمىشد : زيرا خداوند اين ابرها را براى قائم ( عج ) ذخيره كرده است . « 4 »
* ابراهيم بن هاشم ، از عثمان بن عيسى ، از ابو ايوب خزاز ، از ابو بصير - يا كسى ديگر - از امام باقر عليه السّلام روايت كرده كه فرموده است : هنگامىكه على عليه السّلام ميان سلطنت بر آنچه روى زمين يا آنچه زير زمين است مخير داشته شد ، دو ابر بر او عرضه گرديد : يكى سركش و ديگرى رام . ابر سركش مالك زير زمين بود و ابر رهوار مالك روى زمين . امام عليه السّلام آن سركش را برگزيد و بر آن نشست و بر آن هفت زمين را گشت . سه تاى آنها را ويران و چهار تا را آباد ديد . « 5 »
هامش
( 1 ) . حديث را بنگريد در : مدينة المعاجز ، ج 2 ، ص 23 ؛ بحار الانوار ، ج 41 ، ص 253 - م .
( 2 ) . عبارتى كه در اينجا آمده اين است : « و عقد بيده عشرة » . علامه مجلسى در شرح اين عبارت آورده است :
عقد عشره به حساب جمل آن است كه سر انگشت سبابه را روى مفصل ابهام بگذاريد تا دو انگشت دايرهاى را تشكيل دهند ، يعنى آنكه نزد امام عليه السّلام دنيا دايرهاى است چون اين حلقه ، در اينكه به اذن خداوند هرگونه بخواهد در آن تصرف كند يا در اينكه از آن آگاهى يا بدان احاطه داشته باشد . بنگريد به : بحار الانوار ، ج 25 ، ص 367 - م .
( 3 ) . حديث را بنگريد در : بصائر الدرجات ، ص 428 ؛ بحار الانوار ، ج 25 ، ص 367 - م .
( 4 ) . حديث را عينا يا با تفاوتهايى بنگريد در : بصائر الدرجات ، ص 429 ؛ مدينة المعاجز ، ج 1 ، ص 543 ؛ بحار الانوار ، ج 12 ، ص 183 ، ج 27 ، ص 32 و ج 52 ، ص 321 ؛ معجم احاديث الامام المهدى ، ج 4 ، ص 55 ؛ عصر الظهور ، ص 330 - م .
( 5 ) . حديث را بنگريد در : بصائر الدرجات ، ص 429 ؛ الخرائج و الجرائح ، ج 1 ، ص 192 ؛ مدينة المعاجز ، ج 1 ، ص -