* از عمر بن يزيد ، از امام كاظم عليه السّلام روايت شده و در اين روايت راوى گفته است : از امام عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود : هركس بىامام بميرد ، بر مرگ جاهليت مرده است ، امامى زنده كه او را بشناسد .
گفتم : اما از پدرت نشنيدهام كه اين - يعنى امام زنده - را بگويد ؟
فرمود : به خدا سوگند ، پيامبر خدا خود چنين فرموده است .
مؤلف گويد : پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرموده است : هركس در حالى بميرد كه امامى ندارد كه به سخن او گوش بدارد و از او فرمان برد ، بر مرگ جاهليت مرده است . « 1 »
* از محمد بن على حلبى روايت شده كه گفته است : امام صادق عليه السّلام فرمود : هركس در حالى بميرد كه امامى زنده و ظاهر ندارد ، به مرگ جاهليت مرده است . « 2 »
* از ابو جارود روايت شده كه گفته است : از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود : هركس در حالى بميرد كه امامى زنده و ظاهر ندارد ، به مرگ جاهليت مرده است .
راوى گويد : گفتم : فدايت شوم ! امامى زنده ؟
فرمود : امامى زنده . « 3 »
* از داوود رقى از امام كاظم عليه السّلام روايت شده كه فرموده است : حجت براى خدا بر مردم تمام نمىشود ، مگر به امامى زنده كه شناخته شود . « 4 »
هامش
( 1 ) . احاديث فراوانى در اينباره كه انسان بايد امامى داشته باشد و امام خويش را بشناسد آمده است . در احاديثى از اين مجموعه نيز بدين تصريح شده كه اين امام از خاندان محمد صلّى اللّه عليه و آله است . جملهء پايانى حديث هم كه يك حديث نبوى است در لابهلاى روايتهاى رسيده از امامان عليهم السّلام و نيز به صورت مستقل از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله نقل شده است . براى نمونه بنگريد به : الاصول الستة عشر ، ص 78 ؛ المحاسن ، ج 1 ، ص 92 ، 154 و 155 ؛ بصائر الدرجات ، ص 279 ، 529 ؛ قرب الاسناد ، ص 351 ؛ الامامة و التبصره ، ص 2 ؛ 33 ، 63 و 83 ؛ الكافى ، ج 1 ، ص 376 - 378 ، 397 ، ج 2 ، ص 20 ، 21 ، ج 6 ، ص 400 ، ج 8 ، ص 146 ؛ دعائم الاسلام ، ج 1 ، ص 25 ، 27 ؛ عيون اخبار الرضا عليه السّلام ، ج 1 ، ص 130 ، ج 2 ، ص 59 ؛ الخصال ، ص 479 ؛ ثواب الاعمال ، ص 205 ؛ اكمال الدين ، ص 409 و 412 ، 414 ، 468 و منابع فراوان ديگر .
روايت اختصاص را نيز بنگريد در : بحار الانوار ، ج 23 ، ص 92 - م .
( 2 ) . حديث را بنگريد در : بحار الانوار ، ج 23 ، ص 92 - م .
( 3 ) . حديث را بنگريد در : مستدرك الوسائل ، ج 18 ، ص 177 ؛ بحار الانوار ، ج 23 ، ص 92 - م .
( 4 ) . اين حديث عينا يا با تفاوتهايى اندك در منابع از امام باقر و امام كاظم عليهما السّلام نقل شده است . براى نمونه بنگريد به : قرب الاسناد ، ص 351 ؛ بحار الانوار ، ج 23 ، ص 30 - م .