* از على بن حسين ، از محمد بن حسن ، از محمد بن حسن صفار ، از على بن سندى ، از محمد بن عمرو ، از ابو صباح وابستهء آل سام روايت شده كه گفته است : من و ابو المغرا نزد امام صادق عليه السّلام بوديم كه مردى از مردمان عراق بر ما درآمد و چنين گفت : درود بر تو و رحمت و بركتهاى خداوند بر تو ، اى امير مؤمنان .
امام عليه السّلام نيز در پاسخ او فرمود : و درود و رحمت و بركتهاى خداوند بر تو باد .
امام سپس او را به سمت خود كشاند و در كنار خويش نشاند .
پس من به ابو المغرا گفتم يا شايد او به من گفت : من نديده بودم كه كسى بدين عنوان بر كسى جز امير مؤمنان على عليه السّلام سلام دهد .
امام عليه السّلام كه شنيد به من فرمود : اى ابو صباح ، هيچكس حقيقت ايمان را نمىيابد ، مگر آن كه بداند آنچه براى آخرين ما هست همانى است كه براى اولين ما بوده است . « 1 »
* از مالك بن عطيه روايت شده كه گفته است : از امام صادق عليه السّلام پرسيدم : آيا امامان بر همديگر برترىهايى دارند ؟ فرمود : دربارهء حلال و حرام آگاهى ايشان يكسان است . اما در ديگر چيزها بر همديگر برترىهايى دارند . « 2 »
* از احمد بن عمر حلبى روايت شده كه گفته است : امام باقر عليه السّلام فرمود : هيچ بندهاى ايمان را كامل نمىيابد ، مگر زمانى كه بداند آنچه براى نخستين ما جريان دارد براى آخرين ما نيز جارى است و آنان [ امامان ] همه در طاعت و حجت ، و حلال و حرام برابرند و محمد صلّى اللّه عليه و آله و على عليه السّلام را برترى ويژهء خويش است . « 3 »
* از احمد بن عمر ، از امام كاظم عليه السّلام روايت شده كه فرموده است : امام صادق عليه السّلام فرمود :
حجت براى خدا بر مردم تمام نمىشود ، مگر به امامى زنده كه او را بشناسند . « 4 »
* از امام رضا عليه السّلام روايت شده كه فرموده است : امام باقر عليه السّلام فرمود : حجت براى خدا بر مردم تمام نمىشود ، مگر به امامى زنده كه او را بشناسند . « 5 »
هامش
( 1 ) . حديث را بنگريد در : بحار الانوار ، ج 25 ، ص 360 - م .
( 2 ) . حديث را بنگريد در : همان - م .
( 3 ) . حديث را به همين سند يا سندهايى ديگر بنگريد در : الاصول الستة عشر ، ص 73 ؛ قرب الاسناد ، ص 351 ؛ بحار الانوار ، ج 25 ، ص 353 و 360 ، ج 39 ، ص 91 ، ج 49 ، ص 266 - م .
( 4 ) . حديث را بنگريد در : بحار الانوار ، ج 23 ، ص 2 - م .
( 5 ) . همان - م .