* يونس بن عبد الرحمن نيز گفته است ابن مسكان مردى مؤمن بود و چون اصحاب امام صادق عليه السّلام از حضور ايشان بازمىگشتند به ديدارشان مىرفت و آنچه را از او فراگرفته بودند از ايشان كسب مىكرد . « 1 »
* حريز بن عبد اللّه زمانى به سجستان نقل مكان كرد و در آنجا كشته شد . داستان كشته شدن وى نيز چنين بود كه يارانى داشت كه از عقايدش پيروى مىكردند . از سويى ، در آن روزگار شاريان بر سجستان چيرگى داشتند و پيروان حريز از آنان نكوهش و نارواگويى به على عليه السّلام مىشنيدند . پس براى حريز خبر مىآوردند و براى كشتن آنان كه چنين سخنانى از ايشان شنيده بودند فرمان مىگرفتند و حريز نيز اجازه اين كار بديشان مىداد . مدتى خوارج پيوسته كشته پى كشته از كسان خود مىديدند . ولى چون شمار شيعيان اندك بود ، به آنان گمان نمىبردند و به تعقيب مرجئه برمىآمدند و با آنان مىجنگيدند . تا اينكه سرانجام از كار حريز آگاهى يافتند . پس او و پيروانش را خواستند . ياران حريز در بر او در مسجد گردآمدند و خوارج نيز در آن مسجد غافلگيرانه بر او و يارانش يورش بردند و زمين آن مسجد را زير و رو كردند . « 2 »
اثبات امامت دوازده امام عليهم السّلام
ابو جعفر محمد بن احمد علوى گفته است : احمد بن على بن ابراهيم بن هاشم ، از پدرش ، از جدش ابراهيم بن هاشم ، از حماد بن عيسى ، از پدرش ، از امام صادق عليه السّلام برايم نقل كرده كه فرموده است : سلمان فارسى گفته است : حسين بن على عليه السّلام را ديدم كه بر دامن پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نشسته است و پيامبر بر چشمان او بوسه مىزند و لبانش را مىبوسد و مىگويد : تو مهترى ، فرزند يك مهتر و پدر مهتران . تو حجتى ، فرزند يك حجت و پدر حجتها . تو امامى ، فرزند
هامش
- حلية الابرار ، ج 1 ، ص 249 ؛ بحار الانوار ، ج 1 ، ص 87 ، ج 47 ، ص 394 ؛ جامع الرواة ، ج 1 ، ص 507 ؛ خاتمة المستدرك ، ج 4 ، ص 430 ؛ معجم رجال الحديث ، ج 11 ، ص 348 و 350 - م .
( 1 ) . كشى در رجال ( ص 243 ) اين دو روايت را با جابهجايى آورده و مجلسى نيز در بحار الانوار ( ج 11 ، ص 224 ) آن را از اختصاص نقل كرده است - ح .
در منابع مترجم بنگريد به : اختيار معرفة الرجال ، ج 2 ، ص 680 ؛ بحار الانوار ، ج 47 ، ص 394 - م .
( 2 ) . مجلسى در بحار الانوار ( ج 47 ، ص 394 ) اين ماجرا را نقل كرده است . همچنين بنگريد به : نهج السعاده ، ج 8 ، ص 122 ؛ معجم رجال الحديث ، ج 5 ، ص 233 ؛ تهذيب المقال ، ج 5 ، ص 288 - م .