ابو زبير ، از جابر بن عبد اللّه انصارى نقل كرده كه گفته است : چون هنگام غزوهء طائف فرا رسيد ، پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله على عليه السّلام را به رازگويى خويش برگزيد . پس ابو بكر و عمر گفتند : او را از ميان ما به رازگويى خويش برگزيدهاى ! فرمود : من نيستم كه او را برگزيدهام ؛ اين خداست كه او را برگزيده است .
* محمد بن حسين بن ابى الخطاب ، از جعفر بن بشير و حسن بن على بن فضال ، از مثنى ابن وليد حناط ، از منصور بن حازم ، از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه فرموده است : پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله در غزوهء طائف على عليه السّلام را به رازگويى خويش برگزيد . پس يارانش گفتند : اى پيامبر خدا ، از ميان ما على عليه السّلام را كه خردسالترين است به رازگويى برگزيدهاى ! فرمود : من او را به همسخنى برنمىگزينم ؛ خداوند با او هم سخنى مىكند .
* از همو به همان سند ، از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه فرموده است : پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله به مردمان طائف فرمود : اى مردم طائف ، من مردى را نزد شما خواهم فرستاد كه چون من است ؛ خداوند بر دست او خير خواهد گشود ، شمشير او تازيانهء او است و مردم به او فخر خواهند كرد .
چون صبح شد على عليه السّلام را فراخواند و فرمود : به طائف روانه شو . آنگاه خداوند به پيامبر خود فرمان داد تا پس از ورود على عليه السّلام به طائف بدانجا روانه شود .
چون پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به آن سوى روانه شد على عليه السّلام بر فراز كوه بود . پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود :
بايست . من نيز ايستادم . پس صدايى چون صداى رعد شنيديم . [ يكى ] پرسيد : اى پيامبر خدا ، اين چيست ؟ فرمود : خداوند با على عليه السّلام رازگويى مىكند . « 1 »
هامش
( 1 ) . شش حديثى را كه در اين بند گذشت صفار در بصائر الدرجات ( جزء هشتم ، باب شانزدهم ) آورده و مجلسى نيز در بحار الانوار ( ج 9 ، ص 380 ) از اختصاص نقل كرده است - ح .
همچنين احاديث رسيده به اين مضمون را ، خواه عينا به همين متن و خواه با اندكى تفاوت ، بنگريد در : مناقب امير المؤمنين ، ج 1 ، ص 216 ؛ الارشاد ، ج 1 ، ص 153 ؛ طوسى ، الامالى ، ص 331 ؛ الاحتجاج ، ج 1 ، ص 191 ؛ مناقب آل ابى طالب ، ج 2 ، ص 63 ؛ العمده ، ص 362 و 363 ؛ ذخائر العقبى ، ص 85 ؛ الصراط المستقيم ، ج 1 ، ص 245 ؛ مدينة المعاجز ، ج 1 ، ص 76 ، 77 ، 80 ، 82 و 84 - 86 ؛ بحار الانوار ، ج 21 ، ص 164 ، 169 ، ج 38 ، ص 300 ، ج 39 ، ص 151 ، 156 و 156 ، ج 40 ، ص 34 و 85 ؛ المراجعات ، ص 331 ؛ و منابع ديگر .
در منابع حديثى اهل سنت نيز بنگريد به : السنه ، ص 584 ؛ السنن ، ج 5 ، ص 303 ؛ المعجم الكبير ، ج 2 ، ص 186 ؛ شرح نهج البلاغه ، ج 9 ، ص 173 ؛ كنز العمال ، ج 11 ، ص 625 و ج 13 ، ص 139 - م .