تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الإختصاص ( اختصاص ) ( فارسى ) — صفحة 196

مساهمون:

ص١٩٦
وَ جَزاهُمْ بِما صَبَرُوا جَنَّةً وَ حَرِيراً * مُتَّكِئِينَ فِيها عَلَى الْأَرائِكِ لا يَرَوْنَ فِيها شَمْساً وَ لا زَمْهَرِيراً * وَ دانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلالُها وَ ذُلِّلَتْ قُطُوفُها تَذْلِيلًا * وَ يُطافُ عَلَيْهِمْ بِآنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ وَ أَكْوابٍ كانَتْ قَوارِيرَا * قَوارِيرَا مِنْ فِضَّةٍ قَدَّرُوها تَقْدِيراً * وَ يُسْقَوْنَ فِيها كَأْساً كانَ مِزاجُها زَنْجَبِيلًا * عَيْناً فِيها تُسَمَّى سَلْسَبِيلًا * وَ يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدانٌ مُخَلَّدُونَ إِذا رَأَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤاً مَنْثُوراً * وَ إِذا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيماً وَ مُلْكاً كَبِيراً * عالِيَهُمْ ثِيابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَ إِسْتَبْرَقٌ وَ حُلُّوا أَساوِرَ مِنْ فِضَّةٍ وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً * إِنَّ هذا كانَ لَكُمْ جَزاءً وَ كانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُوراً
« 1 » . خداوند فرموده است :
وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً .
در اين‌باره امام رضا عليه السّلام فرمود : على عليه السّلام در هيچ‌جا نگفته بود : ما براى خشنودى خدا است كه به شما مىخورانيم و پاداش و سپاسى از شما نمىخواهيم ، بلكه خداوند خود از دل على عليه السّلام بدين حقيقت آگاهى يافت كه او براى خدا خوراك داده است . از همين روى او را از آنچه از دلش دريافته است آگاهى داد ، بىآن‌كه او خود در اين‌باره سخنى بر زبان آورده باشد . بىمقدارى آنچه از دنيا بدان دست مىيافت : او اموالى گردآورد ، سپس در جايى كه آن اموال بود بيتى بدين مضمون بر زبان راند : اين دستاورد من است و برترين اموال نيز در ميان همين‌ها است . اما هركه چيزى گرد آورد به دهان خويش برد . « 2 »
هامش
( 1 ) . انسان / 5 - 22 : به يقين نيكان از جامى مىنوشند كه با عطر خوش آميخته است . چشمه‌اى كه بندگان خدا از آن مىنوشند و به دلخواه خويش جارىاش مىكنند . همان بندگانى كه به نذر خود وفا مىكردند و از روزى كه گزند آن فراگير است مىترسيدند و به پاس دوستى خدا بينوا و يتيم و اسير را خوراك مىدادند . ما براى خشنودى خدا است كه به شما مىخورانيم و پاداش و سپاسى از شما نمىخواهيم . ما از پروردگارمان از روز عبوسى سخت هراسناكيم . پس خدا هم آنان را از آسيب آن روز نگاه داشت و شادابى و شادمانى به آنان ارزانى داشت . و به پاس آن‌كه صبر كردند بهشت و پرنيان پاداششان داد . در آن بهشت بر تخت‌هاى خويش تكيه زنند . در آن‌جا نه آفتابى بينند و نه سرمايى و سايه‌هاى درختان به آنان نزديك است و ميوه‌هايش هم براى چيدن رام . و ظروف سيمين و جام‌هاى بلورين پيرامون آنان گردانيده مىشود . جام‌هايى از سيم كه درست به اندازه و با كمال ظرافت آن‌ها را از كار درآورده‌اند . و در آن‌جا از جامى كه آميزهء زنجبيل دارد به آنان مىنوشانند . از چشمه‌اى در آن‌جا كه سلسبيل ناميده مىشود . و برگرد آنان پسران جاودانى مىگردند . چون آن‌ها را بينى گويى كه مرواريدهايى پراكنده‌اند . و چون بدان‌جا بنگرى سرزمينى از نعمت و كشورى پهناور مىبينى . بهشتيان را جامه‌هاى ابريشمى سبز و ديباى ستبر در بر است و پيرايهء آنان دستبندهايى سيمين است و پروردگارشان باده‌اى پاك به آنان مىنوشاند . اين پاداش براى شما است و كوشش شما مقبول افتاده است . ( 2 ) .هذا جناى و خياره فيه * اذ كل جان يده الى فيه