تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الطريق إلى الله ( سلوك عرفانى در سيره اهل بيت ع ) ( فارسى ) — صفحة 95

مساهمون:

ص٩٥
او را شادمان مىسازد ، و يا بدين‌وسيله از نظر او بهره‌مند مىشوى ، چه‌بسا كه او نظرى [ سودمند ] در اين‌باره داشته باشد ، و يا از دعايش بهره‌مند خواهى شد ، و شايد او به كسى بگويد و او سودى برد و يا امور ديگرى كه بيانگر رجحان اظهار و برملا ساختن راز است .

[ مقابله با تزويرهاى نفس اماره ]

براى دفع اين تزويرها بايد گفت : اگر اظهار راز به طور كلى رجحان داشت خداوند راز خويش را پنهان نمىداشت و آن را به خزانه‌داران سرّش اختصاص نمىداد ، زيرا حكيم آنچه را رجحان دارد ، رها نمىكند و جز كامل‌تر را انجام نمىدهد ؛ پس معلوم مىشود كه اظهار راز موجب فساد و تباهى است كه با حكمت منافات دارد . پس تو نيز در رعايت حكمت و پرهيز از آنچه موجب فساد است به پروردگار خويش تأسى نما ، كه نفس امّاره هدفى جز تباهى و فساد ندارد ، ولى آن را در غالب خير و صلاح جلوه‌گر مىسازد . مولاى ما ، امام سجاد عليه السّلام به زهرى فرمود : مبادا سخنى بگويى كه با انكار دلها مواجه مىگردد ، گرچه براى آن توجيهى داشته باشى ، كه تو تمام كسانى را كه آن مطلب را از تو شنيده‌اند نمىتوانى توجيه كنى » .

[ اشعار حكمت‌آموز ]

در يكى از اشعار معروف منسوب به ائمه عليهم السّلام آمده است :
انّى لاكتم من علمى جواهره * كى لا يرى العلم ذو جهل فيفتتنا