بىشك براى كسى كه از او خواستهاند به صفت پروردگار خويش كه با آن ستوده مىشود ، تأسى نمايد ، جايگاه بلند و منزلت بزرگى تدارك ديدهاند . خداوند اراده كرده است كه تو را در بهشت ، كه آن را براى اوليا و برگزيدگان و دوستانش انتخاب نموده است منزل دهد ؛ پس به ناچار بايد تو را به صفاتى رهنمون گردد كه شبيه صفات ساكنان آن باشد ، تا سنخيتى ميان تو و آن خانه و ساكنين آن فراهم گردد . خانه ، خانهاى است پاك و پاكيزه ، باصفا و نورانيت هرچه بيشتر ؛ اهل آن نيز پيامبران ، فرستادگان ، شهدا ، و صديقين هستند . از سويى چون خداوند عالم و حكيم است ، نمىپسندد كه تو در آنجا باشى ولى از خانه و اهل آن بيگانه باشى ؛ بهنحوى كه بودن تو در آنجا ، صورت چيزى را داشته باشد كه در جايگاه مناسب خويش قرار نگرفته است .
[ خداوند مىخواهد آدمى در مكانى پاك و مقامى ارجمند در برترين سرور بسر برد ]
از سوى ديگر ، چون رئوف و مهربان است ، جايى جز آن خانهء پاك و پاكيزه را براى تو نمىپسندد ؛ و اين موجب گشت كه نهايت توجه خداوند معطوف به هدايت تو به سوى برترين و كاملترين و گرانبهاترين صفات باشد . خداوند تنها در صورتى از تو خشنود مىگردد كه از صفاتى پيروى نمايى كه به خاطر شرافت و ارجمندى و عظمتشان آنها را به خود انتساب داد ، و خود را با آنها ستايش نمود .