طاعت خويش ياريش نمايم ؛ و اگر از من چيزى بخواهد ، به او بدهم ؛ و اگر مرا بخواند ، پاسخش گويم ؛ و اگر به من پناه آورد ، او را پناهش دهم ؛ و اگر از من حاجتى خواست ، بىنيازش سازم ؛ و اگر بر من توكل نمود او را از پس زشتيهايش حفظ نمايم ؛ و اگر همهء خلق عليه او نقشه كشند ، او را پشتيبان باشم .
[ زيان سخن بيهوده گفتن ]
رأفت و رحمت فراگير خداوند موجب مىگردد كه بندهء مسكينش را از پرداختن به امور بىفائده به شدت برحذر دارد ، چه رسد به كارهاى زيانبخش . در برخى از خطابات قدسى ، آنگونه كه در كتاب الجواهر السنية نقل شده ، آمده است :
اگر در دلت قساوت ، و در بدنت بيمارى ، و در دارائيت كمبود ، و در روزيت محروميتى يافتى ، بدانكه آنچه را مربوط به تو نبوده است بر زبان راندهاى .
يعنى گفتارى بىفائده گفته است ، چه رسد به گفتارى كه حرام مىباشد . معلوم مىشود زيان بيهوده سخن گفتن بر آدمى از زهر بيشتر است ؛ زيرا زهر نهاية در بدن اثر مىكند [ و به مرگ ظاهرى انسان مىانجامد ] اما سخن بيهوده علاوه بر بيمارى بدن موجب قساوت دل ، كمبود در مال و محروميت در رزق مىگردد . پس چگونه خداى مهربان بر آدمى مىپسندد كه خود را در معرض اين مهلكهء بزرگ قرار دهد . بلكه در روايت آمده است :