فِي خَلْقِ الرَّحْمنِ مِنْ تَفاوُتٍ .
« 1 »
[ مبادا به حسن ظن بسنده كنى و از عمل بازمانى ]
حسن ظن ، باعث آن نمىشود كه آدمى خود را در آسايش قرار دهد و از تلاش بازماند و عذر آن را خوشگمانى به خداوند ذكر نمايد ، كه اين يكى از فريبهاى شيطان ملعون است - خداوند به حق پيامبر و اهل بيت گرامىاش عليهم السّلام ما و همهء مؤمنان را از شرّ او در امان قرار دهد . - بلكه لازم است ميل و رغبت به موهبتهاى الهى داشته باشى ، زيرا كسى كه به موهبتهاى الهى انس گرفته باشد ، آرزوى رسيدن به آنها وى را مجذوب خود ساخته ، سختيها را بر وى آسان گرداند ، [ زيرا ] كسى كه به مطلوب خود واقف است ، از بذل [ مال و جان ] در راه خواستهاش دريغ نمىدارد و امر بر وى سهل مىگردد . از امام رضا عليه السّلام نقل است :
[ خدمت به خلق خدا از برترين عبادات است ]
خداوند به داود عليه السّلام فرمود : بنده با كار نيكى نزد من آيد و من او را به خاطر آن عمل وارد بهشت مىكنم . داود گفت :
پروردگارا ! آن عمل نيك كدام است ؟ فرمود : گرهى از كار مؤمنى گشودن هرچند به نصف خرما . آنگاه داود عليه السّلام گفت : حق است آنكه تو را شناخت كه هرگز از تو نااميد نگرديد .
حال كه خداى متعال اين بهشت با عظمت را كه بهاندازهء آسمانها و زمين است ، در برابر نصف خرما
هامش
( 1 ) - ملك / 3 .