و نيز در كافى نقل است كه امام صادق عليه السّلام فرمود :
ما بردباريم و شيعيان ما از ما بردبارترند .
راوى گويد : عرض كردم : چگونه شيعيان شما از شما بردبارترند ؟ ! فرمود : زيرا ما بر آنچه مىدانيم صبر مىكنيم و شيعيان ما بر آنچه نمىدانند صبر مىكنند .
[ مهربانى امامان عليهم السّلام در حق شيعيان ]
بنگر به عطوفت ايشان ، چگونه از شيعيانشان در برابر اندك صبر آنها بر ناملايماتى كه نسبت به مصائب خود اهل بيت عليهم السّلام بسيار ناچيز است ، سپاسگزارى مىكنند ، مىخواهند شيعيان آنها به ايشان بپيوندند تا از آنها جدا نگردند كه هلاكت و تباهى آنان را به دنبال خواهد داشت .
آنان دانستند كه تنها راه نجات شيعيان آن است كه آنها را از خودشان شمرده خود و شيعيانشان را در يك سلك درآورند ، كه در اين صورت طرد همه ممكن نبوده ، و چارهاى از پذيرفتن همه نخواهد بود . اما اگر براى هر كس حكم خودش باشد [ و با هركسى به مقتضاى حال خودش رفتار شود ] شيعيانشان هلاك خواهند شد .
ازاينرو مهمترين چيزى كه از پيروانشان خواستهاند آن است كه شباهتى [ هرچند ] ظاهرى به آنها پيدا كنند ، همان گونه كه امير مؤمنان فرمود :
همانا كسى كه به گروهى شباهت يافت ، نزديك است كه از آنان گردد .