آنگاه آن را با شفاعت و دعا تمام مىگردانند . سيد بن طاوس از امام زمان - عجل الله تعالى فرجه - شنيد كه آن حضرت در سرداب مقدس ، در مقام دعاى براى شيعيان جملاتى به اين مضمون فرمود :
[ دعاى امام زمان عليه السّلام در حق شيعيان ]
بار پروردگارا ! شيعيان ما از ما هستند ، از باقيماندهء گل ما خلق شدهاند ، و با نور ولايت ما عجين گشتهاند پس امور آنها را به ما واگذار و بر ايشان گناهانى را كه به خاطر اعتماد بر دوستى ما انجام دادهاند [ نه از روى عناد و انكار ] ببخشاى ، و اگر ترازوى آنها سبك است آن را با ماندهء نيكيهاى ما سنگين فرما .
بنگر امام عصر - عجل الله فرجه و جعلنى فداه - چگونه اهتمام دارد كه شيعيانشان را با خودشان درآميزد ، تا شيعيان در اثر جدايى از آنها تنها [ و درمانده و هلاك ] نگردند ، يكبار [ عرضه مىدارد : ] آنها در اصل خلقت از ما هستند ، بار ديگر [ عرضه مىدارد : ] آنها به خاطر اعتماد بر محبت ما گناه كردند ، و سرانجام به درگاه الهى تضرع مىكند و از خداوند مىخواهد كه كمبود آنان را با ماندهء حسنات آنها جبران نمايد .
اى برادرم ! آنها چيزهايى را مىدانند كه ما از آن بىاطلاعيم ، و آنها همان كسانند كه فرمودند :
به گناه منگريد ، [ تا در نظرتان كوچك نمايد ] و ليكن بنگريد چه كسى را نافرمانى مىكنيد » .