يافت مگر با يكى از دو خصلت : از دست دادن مال ، يا آسيبى در بدن .
[ سختىها در ذائقهء مؤمن چون شهدى گوارا است ]
بنابراين ناملايمات براى مؤمن يا پاداش و ارتقاء درجه است ، و يا كفاره و عقوبتى [ است كه در دنيا صورت گرفته ، تا مؤمن در آخرت آسوده باشد ] ، و هر دوى آنها نزد عاقل نيكو و دوستداشتنى است . حسن پاداش كه روشن است ، و حسن عقوبت نيز به خاطر مطلبى است كه در روايات اهل بيت عليهم السّلام آمده است كه :
خداوند بزرگوارتر از آن است كه بندهء مؤمن خويش را دو بار عقوبت نمايد . و اگر بنده در دنيا به خاطر كارى عقوبت شود در آخرت براى آن كار عقوبت نخواهد شد .
پس اينك كه مؤمن را گريزى از مصائب نيست ، چارهاى جز شكيبايى نخواهد داشت ، كه خداوند صبر را پيش از بلا آفريد ، و اگر چنين نبود قلب مؤمن همچون تخم مرغى بر روى سنگ سخت ، متلاشى مىگشت . در كافى از على عليه السّلام نقل شده است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود :
[ اقسام صبر ]
صبر بر سه قسم است : صبر در مصيبت ، صبر بر طاعت ، و صبر از گناه . پس هركه بر مصيبت صبر كند تا آن را با حسن تسلى بگذراند ، خدا برايش سيصد درجه نويسد ، كه ميان هر درجه تا درجه ديگر بهاندازهء فاصلهء ميان آسمان و زمين باشد . و هركه بر طاعت صبر كند ، خدا برايش ششصد درجه نويسد كه ميان هر درجه تا درجهء ديگر بهاندازهء فاصلهء ميان قعر زمين تا عرش باشد .