على عليه السلام را نماياند . او به هنگام شهادت على عليه السلام ، فرماندار بصره بود .
ابن عبّاس پس از على عليه السلام دست بيعت به امام حسن عليه السلام داد و به كارگزارى از سوى وى عازم بصره شد .
عبد اللَّه بن عبّاس ، همراه امام حسين عليه السلام در قيام كربلا شركت نكرد . برخى علّت اين عدم مشاركت را نابينا بودن وى دانستهاند .
او پس از قدرت يافتن عبد اللَّه بن زبير در حجاز و بصره و عراق ، با وى بيعت نكرد . بيعت نكردن او و محمّد بن حنفيه ، بر ابن زبيرْ گران آمد ، به آن سان كه مىخواست آنها را در آتش بسوزاند .
ابن عبّاس ، دانشمندى است كه در تفسير ، حديث و فقه ، جايگاه بسيار والايى دارد . وى در دانش ، شاگرد على عليه السلام بود و به اين شاگردى بسى افتخار مىكرد .
ابن عبّاس به سال 68 هجرى و در 71 سالگى در تبعيدگاهش طائف ، در حالى كه مكرّر مىگفت : « خدايا ! من با محمّد و خاندانش به تو تقرّب مىجويم . خدايا ! من با ولايت بزرگمان ، على بن ابى طالب ، به تو تقرّب مىجويم » « 1 » ، زندگى را بدرود گفت .
در نقل ديگرى آمده است كه او هنگام وفات مىگفت : « خدايا ! من با ولايت على بن ابى طالب ، به تو تقرّب مىجويم » . « 2 »
خلفاى بنى عبّاس از نسل اويند و على عليه السلام اين نكته را پيشگويى كرده و ابن عبّاس را « پدر شاهان » خطاب كرده بود .
هامش
( 1 ) . كفاية الأثر : ص 22 .
( 2 ) . فضائل الصحابة ، ابن حنبل : ج 2 ص 662 ح 1129 .