زهّاد مشهور و از هشت زاهد معروف [ صدر اسلام ] برشمردهاند .
اويس در جريانهاى اجتماعى حضور آشكارى نداشته ؛ ولى در عبادت ، بسى سختكوش بوده است . آوردهاند كه او گاهى شب را يكسر در سجود به سر مىبرد .
اويس در جنگهاى جمل و صِفّين ، شركت كرد و در صفّين تا مرز شهادت با مولا عليه السلام پيمان بست و در همان نبرد ، خونين چهره ، شهد شهادت نوشيد و در همان مكان به خاك سپرده شد .
توصيف امام موسى بن جعفر عليهما السلام از اويس ، ياد كردنى است كه فرمود : « چون قيامت برپا گردد و ندا دهندهاى ندا در دهد : . . . " حواريان على كجايند ؟ " . . . ، عمرو بن حَمِق و . . . و اويس به پا خواهند خاست » . « 1 »
9 . جابر بن عبد اللَّه انصارى
ابو عبد اللَّه جابر بن عبد اللَّه بن عمرو انصارى ، از صحابيان بلندآوازهاى بود كه روزگارى دراز بزيست . او در شب تاريخى و سرنوشتساز پيمان بستنِ يثربيان با پيامبر خدا براى دفاع و پشتيبانى از او ( كه در تاريخ اسلام به « بيعت عقبهء دوم » مشهور است ) ، به همراه پدرش شركت جُست .
چون پيامبر صلى الله عليه و آله وارد مدينه شد ، او با آن بزرگوار ، همراهى كرد و در جنگهاى پيامبر خدا در كنار ايشان حاضر بود .
جابر بن عبد اللَّه ، پس از پيامبر صلى الله عليه و آله از پاسدارى حق ، تن نزد و از اين كه جايگاه والاى على عليه السلام را فرياد كند ، دريغ نكرد .
امامان عليهم السلام جايگاه والاى جابر را در شناخت مكانت ائمه عليهم السلام و درك عميق او از جريانهاى پس از پيامبر خدا و معارف ويژهء تشيّع ، و فهم نافذ او را از ژرفاى قرآن ستودهاند و او را از معدود كسانى دانستهاند كه پس از پيامبر خدا ، راه دگرى نجست و
هامش
( 1 ) . رجال الكشّى : ج 1 ص 41 ش 20 .