فصل پنجم : نيرنگهاى دشمنان امام على ( ع ) براى خاموش كردن نور او
الف - جلوگيرى از يادكردِ فضايل او
913 . المناقب ، ابن شهر آشوب : معاويه اعلام كرد كه : « تعهّدِ [ حكومت ] از كسى كه حديثى از فضايل على را نقل كند ، برداشته شده است » ، به گونهاى كه عبد اللَّه بن شدّادِ ليثى گفت : دوست داشتم مرا رها مىكردند كه يك روز تا شب ، فضايل على بن ابى طالب را نقل كنم و آن گاه ، گردنم زده مىشد .
[ شرايط ، چنان بود كه ] محدّثى كه در موضوع « فقه » ، [ از على عليه السلام ] حديث نقل مىكرد ، يا حديثى دربارهء « مبارزات » او مىآورد ، مىگفت : مردى از قريش گفت [ و جرئت نمىكرد نام على عليه السلام را بياورد ] . عبد الرحمان بن ابى ليلى [ ، هنگامى كه حديثى را از زبان على عليه السلام نقل مىكرد ، ] مىگفت : يكى از ياران پيامبر خدا برايم نقل كرد و حسن بصرى مىگفت : ابو زينب گفت .
از ابن جُبَير ، دربارهء حامل لِواء ( پرچم ) ، « 1 » پرسيده شد . وى گفت : گويا تو آسوده خاطرى ! « 2 »
914 . الإرشاد : در خصوص دفن فضايل امير مؤمنان و ايجاد مانع براى نشر آنها توسّط علما ،
هامش
( 1 ) . مقصود ، پرچمِ ( درفشِ ) مخصوص پيامبر خداست كه در جنگها ، آن را به على عليه السلام مىسپرد و آن را « لِواءُ الحمد ( درفش ستايش ) » مىخواندند . ( م )
( 2 ) . المناقب ، ابن شهر آشوب : ج 2 ص 351 .