مىكشيد . « 1 »
682 . الصواعق المُحْرقة : معاويه به خالد بن معمّر گفت : چرا على را نسبت به ما دوستتر مىدارى ؟ پاسخ داد : به خاطر سه ويژگى : به خاطر برد بارىاش در هنگامى كه خشمگين مىشد ؛ و به خاطر راستگويىاش هر وقت كه سخن مىگفت ؛ و به خاطر دادگرىاش ، هرگاه داورى مىكرد . « 2 »
683 . امام صادق عليه السلام : هنگامى كه در جنگ جمل ، زيد بن صوحان بر زمين افتاد ، اميرمؤمنان ، بالاى سرش آمد و نشست و فرمود : « خدا رحمتت كنند ، اى زيد ! تو سبكبار و پُر بهره بودى » .
زيد ، سرش را بلند كرد و گفت : خدا تو را خير بدهد ، اى اميرمؤمنان ! به خدا سوگند ، تو را جز اين نشناختم كه به خدا دانايى و در امّ الكتاب ، بلندمنزلت و حكيم هستى ، و خداوند ، در درون جانت ، بزرگ است . سوگند به خدا ، از روى ناآگاهى در كنارت نجنگيدم ؛ بلكه از امّ سلمه ، همسر پيامبر صلى الله عليه و آله شنيدم كه مىگفت : از پيامبر خدا شنيدم كه مىفرمود : « هر كس كه من مولاى اويم ، على مولاى اوست . خداوندا ! دوستدار على را دوست بدار و دشمن على را دشمن بدار . يارى كنندهء على را يارى كن و تنها گذارندهء على را تنها بگذار » . سوگند به خدا ، بد داشتم كه تو را بىياور بگذارم و خدا ، مرا بىياور بگذارد . « 3 »
هامش
( 1 ) . تنبيه الخواطر : ج 2 ص 14 .
( 2 ) . الصواعق المحرقة : ص 132 .
( 3 ) . الإمام الصادق عليه السلام : لَمّا صُرِعَ زَيدُ بنُ صوحانَ - رَحمَةُ اللَّهِ عَلَيهِ - يَومَ الجَمَلِ ، جاءَ أميرُ المُؤمِنينَ عليه السلام حَتّى جَلَسَ عِندَ رَأسِهِ فَقالَ : رَحِمَكَ اللَّهُ يا زَيدُ ، قَد كُنتَ خَفيفَ المَؤونَةِ عَظيمَ المَعونَةِ .
قالَ : فَرَفَعَ زَيدٌ رَأسَهُ إلَيهِ وقالَ : وأنتَ فَجَزاكَ اللَّهُ خَيراً يا أميرَ المُؤمِنينَ ، فَوَاللَّهِ ما عَلِمتُكَ إلّابِاللَّهِ عَليماً ، وفي امِّ الِكتابِ عَلِيّاً حَكيماً ، وأنَّ اللَّهَ في صَدرِكَ لَعَظيمٌ .
وَاللَّهِ ما قاتَلتُ مَعَكَ عَلى جَهالَةٍ ، ولكِنّي سَمِعتُ امَّ سَلَمَةَ زَوجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله تَقولُ : سَمِعتُ رَسولَ اللَّهِ صلى الله عليه و آله يَقولُ : « مَن كُنتُ مَولاهُ فَعَلِيٌّ مَولاهُ ، اللَّهُمَّ والِ مَن والاهُ ، وعادِ مَن عاداهُ ، وَانصُر مَن نَصَرَهُ ، وَاخذُل مَن خَذَلَهُ » فَكَرِهتُ وَاللَّهِ أن أخذُلَكَ فَيَخذُلَنِيَ اللَّهُ ( رجال الكشّى : ج 1 ص 284 ش 119 ) .