در عين حالْ اختيارى است و نسبت به انسان ، صفت امكان دارد .
3 . اينكه ظواهر اعمال امام عليه السلام را كه قابل تطبيق به علل و اسباب ظاهرى است ، نبايد دليل نداشتن اين علم موهبتى و شاهد جهل به واقع گرفت ، مانند اينكه گفته شود : اگر سيدالشهدا عليه السلام علم به واقع داشت ، چرا مُسلم را به نمايندگى خود به كوفه فرستاد ؟ چرا توسط صيداوى نامه به اهل كوفه نوشت ؟ چرا خود از مكّه رهسپار كوفه شد ؟ چرا خود را به هلاكت انداخت و حال آنكه خدا مىفرمايد : « وَلَا تُلْقُواْ بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ ؛ « 1 » خود را به دست خود به هلاكت نيفكنيد » ؟ « 2 »
هامش
( 1 ) . بقره ، آيهء 195 .
( 2 ) . بررسىهاى اسلامى : ص 167 - 170 .