شكافتم ؛ و آن شمشير را با خود دارم و با همان دل با دشمنم رويارو مىشوم . « 1 »
5 . على عليه السلام همچنين عاص بن سعيد ، رزمآور نيرومند قريش و نوفل بن خُوَيلِد ، دشمن شرور و كينهتوز پيامبر صلى الله عليه و آله را به خاك افكند .
6 . چون فرمان حملهء عمومى صادر شد و نيروها در هم آميختند و آتش نبرد ، شعلهور گشت ، اين على عليه السلام بود كه چونان شيرى خشمگين بر دشمن مىتاخت و آرايشِ نظامى آنان را در هم مىريخت و از كشته ، پُشته مىساخت ، بدانسان كه آوردهاند 35 نفر از هفتاد تن كشتههاى مشركان ، با ضربت شمشير على عليه السلام بر خاك افتادند .
7 . او كه در آن هنگام در عنفوان جوانى بود ، با اين شهامتها ، شجاعتها و رزمآورىها ، مدال افتخار جاودانهء « لا سيفَ إلّاذوالفقارِ ولا فَتى إلّاعلىٌّ » « 2 » را به دست آورد .
18 . المستدرك على الصحيحين - به نقل از ابن عبّاس - : پيامبر خدا ، در جنگ بدر ، پرچم را به على عليه السلام سپرد و او در آن هنگام ، بيست سال داشت . « 3 »
19 . السيرة النبوية ، ابن هشام - به نقل از ابن اسحاق ، در ذكر وقايع جنگ بدر - : پس از او ( اسود بن عبد الأسد مخزومى كه حمزه او را كشت ) ، عتبة بن ربيعه با برادرش شيبة بن ربيعه و پسرش وليد بن عتبه [ براى جنگ ] بيرون آمد و چون از صف جدا شد ، هماورد طلبيد .
پس سه جوان از انصار ، بيرون آمدند : عوف و معوّذ ، پسران حارث - كه نام مادرشان عفراء بود - ، و مردى ديگر كه گفته مىشود عبد اللَّه بن رواحه بود .
گفتند : شما كيستيد ؟
گفتند : ما گروهى از انصار هستيم .
گفتند : ما به شما كارى نداريم .
هامش
( 1 ) . نهج البلاغة : نامهء 10 .
( 2 ) . تاريخ دمشق : ج 42 ص 71 .
( 3 ) . المستدرك علىالصحيحين : ج 3 ص 120 ح 4583 .