ح - اعلام آمادگى ياران امام عليه السلام براى جنگ
386 . امام على عليه السلام - هنگامى كه يارانش به وى براى جنگْ اعلام آمادگى كردند ، پس از فرستادن جرير بن عبد اللَّه بجلى به سوى معاويه - : آماده شدن من براى جنگ با شاميان ، به هنگامى كه [ هنوز ] جرير نزد آنان است ، در بستن بر روى شام و بازداشتن شاميان از كار خير است ، اگر آن را بخواهند ؛ ليكن براى جرير ، مدّتى را تعيين كردهام كه پس از آن در آنجا نمانَد ، مگر آن كه فريب بخورد يا نافرمانى كند . رأى من با درنگ خواهد بود . پس مهلت دهيد . البته از آمادگى شما ناخشنود نيستم .
مناينكار را نيكسنجيدم و درون و برون آن را ژرف نگريستم و جز جنگيدن يا كفر ورزيدن به آنچه محمّد صلى الله عليه و آله آورده ، چارهاى نديدم . او ( عثمان ) بر مردمْ حاكم بود و بدعتها پديد آورد و زبانطعن مردم را دراز كرد . پس بر او خُرده گرفتند ، سپس بهخشم آمدند و واژگونش ساختند . « 1 »
2 / 4 : نبرد تبليغاتى
الف - حيلهگرى معاويه در نبرد تبليغاتى
387 . شرح نهج البلاغة - به نقل از نقيب ابو جعفر - : معاويه در پى [ تحريك و ] به لغزش افكندن على عليه السلام بود ، خاطرات بد را به ياد او مىآورْد تا شايد او از حال ابو بكر و عمر كه حقّ [ خلافت ] او را غصب كرده بودند ، چيزى گويد [ و بدين سان ، رسوا شود ] .
هامش
( 1 ) . الإمام عليّ عليه السلام - مِن كَلامٍ لَهُ وقَد أشارَ عَلَيهِ أصحابُهُ بِالِاستعدادِ لِلحَربِ بَعدَ إرسالِهِ جَريرَ بنَ عَبدِ اللَّهِ البَجَليَّ إلى مُعاوِيَةَ - : إنَّ استِعدادي لِحَربِ أهلِ الشّامِ وجَريرٌ عِندَهُم إغلاقٌ لِلشّامِ وصَرفٌ لِأَهلِهِ عَن خَيرٍ إن أرادوهُ . ولكِن قَد وَقَّتُّ لِجرَيرٍ وَقتاً لا يُقيمُ بَعدَهُ إلّامَخدوعاً أو عاصِياً . وَالرَّأيُ عِندي مَعَ الأَناةِ ، فَأَروِدوا ولا أكرَهُ لَكُمُ الإِعدادَ .
ولَقَد ضَرَبتُ أنفَ هذَا الأَمرِ وعَينَهُ ، وقَلَّبتُ ظَهرَهُ وبَطنَهُ ، فَلَم أرَ لي فيهِ إلَّاالقِتالَ أوِ الكُفرَ بِما جاءَ مُحَمَّدٌ صلى الله عليه و آله . إنَّهُ قَد كانَ عَلَى الامَّةِ والٍ أحدَثَ أحداثاً وأوجَدَ النّاسَ مَقالًا ، فَقالوا ثُمَّ نَقَموا فَغَيَّروا ( نهج البلاغة : خطبهء 43 ) .