ط - ورود امام عليه السلام به كوفه
376 . وقعة صفين - به نقل از عبد الرحمان بن عبيد بن ابى كنود و ديگران - : چون على بن ابى طالب عليه السلام از بصره به كوفه رسيد ، روز دوشنبه ، دوازدهم رجب سال سى و ششم هجرى بود و خداوند ، پيروزىاش را گرامى داشت و او را بر دشمنش پيروز گردانيد و به همراه او ، بزرگان مردم و اهل بصره بودند . كوفيان به استقبال آمدند و در ميان آنها قاريان و بزرگان كوفه حضور داشتند . سپس براى او به خير و بركت ، دعا كردند و گفتند : اى اميرمؤمنان ! كجا اقامت مىكنى ؟ آيا به قصر [ حكومتى ] مىروى ؟
فرمود : « نه ؛ ولى در رُحبه ، « 1 » توقّفى خواهم داشت » .
پس در رُحبه ، توقّف كرد و سپس وارد مسجد بزرگ شهر شد و در آن ، دو ركعت نماز گزارْد و بر منبر رفت و حمد و ثناى خداوند گفت و بر پيامبرش درود فرستاد و فرمود :
« امّا بعد ؛ اى مردم كوفه ! همانا براى شما در اسلام ، فضيلتى است تا زمانى كه آن را دگرگون نسازيد و تغيير ندهيد . شما را به سوى حق فرا خواندم و شما اجابت كرديد .
و آغاز كرديد به مبارزه با مُنكَر و آن را دگرگون ساختيد .
بدانيد كه فضيلت ميان شما و خداوند ، در احكام و تقسيمهاست . شما الگوى كسانى هستيد كه شما را پاسخ مىگويند و در آنچهشما داخلگشتيد ، داخلمىگردند . بدانيد كه بيشترين هراس من بر شما ، پيروى از هوا و هوس و آرزوهاى طولانى است ؛ زيرا كه پيروى هوا و هوس ، از حق باز مىدارد و آرزوى دراز ، آخرت را از ياد مىبَرَد .
بدانيد كه دنيا پشت مىكند و مىرود و آخرت روى مىآورد و مىآيد و هريك را فرزندانى است . شما از فرزندان آخرت باشيد . امروز ، [ روز ] عمل است و حسابى نيست و فردا [ روز ] حساب است و جاى عمل نيست . سپاسْ خدايى را كه ولىّ خود را يارى كرد و دشمنش را بىياور گذاشت و راستگوىِ حقمدار را عزيز گردانيد و
هامش
( 1 ) . رُحْبه در اين جا به معناى ميدان و توقّفگاه عمومى شهر است . ( م )