از سوى ديگر ، پيامبر صلى الله عليه و آله بيم آن داشت كه با اظهار آن ، مردم نپذيرند و يا به او سوء قصد كنند و در نتيجه ، اختلالى در امر تبليغ دين پديد آيد . پس ، ابلاغ آن را به تأخير انداخت و امروز و فردا كرد ، تا آن كه آيهء : « اى پيامبر ! آنچه را از سوى پروردگارت بر تو نازل شده ، ابلاغ كن . . . » نازل شد و مهلتى باقى نگذارْد . « 1 »
در واقع ، تاريخ صدور حكم انتصاب امام على عليه السلام از سوى خداوند متعال براى رهبرى امّت پس از پيغمبر اسلام ، با تاريخ ابلاغ آن ، نُه روز فاصله داشت . حكم ولايت امام عليه السلام ، در روز عرفه و در عرفات صادر شد ؛ امّا پيامبر صلى الله عليه و آله به دلايلى كه بدانها اشارت رفت ، ابلاغ اين حكم را تا روز غدير خُم ، تأخير انداخت .
بنا بر اين ، متونى ( نصوصى ) كه بر نازل شدن آيهء اكمال در روز عرفه دلالت دارند ، ناظر به تاريخ صدور حكم ولايت است و متونى كه بر نازل شدن آيهء اكمال در روز غدير خم دلالت دارند ، ناظر به تاريخ ابلاغ حكم ولايت هستند و بدين سان ، تعبير نزول در هر دو دسته از متون ، صحيح و بلكه متعارف است .
هامش
( 1 ) . الميزان فى تفسير القرآن : ج 5 ص 196 .