1 - آيا معتقدان به متعه ، از نسخ آن آگاهى نداشتهاند ؟
بعضى ، چشم بسته ، از اعتقاد گروهى از صحابه ، كه بر خلاف عمر معتقد به جواز متعه بودند ، شانه خالى كرده ، آن را بر نرسيدن نسخ به آنان حمل كردهاند .
شوكانى مىگويد : در مورد حديث جابر بايد چنين پاسخ داد كه : نسخ به دست او نرسيده است و وضع در بارهء ديگر صحابه نيز چنين بوده است . . . .
اين جواب هر چند خالى از زورگويى نيست ، ولى به ناچار بايد اين را بگوييم چون حديث سبره ، صحيح و با صراحت است و به حرمت ابدى در همه حال اشاره دارد .
بنابراين ، ما بر آنچه از طرف شارع رسيده است ، تعبد داريم و آن روايت براى ما ، حرمت ابدى مىآورد و مخالفت عدهاى از صحابه ، حجّيت آن را از بين نمىبرد و عذرى براى عمل به آن ايجاد نمىكند . « 1 »
بايد گفت :
هامش
( 1 ) . نيل الاوطار ، ج 6 ، ص 136