عين حال به حلّيت متعه فتوا مىداد .
تسترى نيز مىگويد : ابن جريج مثل اماميه معتقد به حليت متعه است و نيز معتقد بود كه اذان از طرف وحى آسمانى آمده است ، نه به وسيلهء خواب عبد الله بن زيد . « 1 »
ملاحظه : آيا ابن جريج از نظرش برگشت ؟
گاهى گفته مىشود كه ابن جريج از نظرش برگشت و آن را در بصره بر همگان اعلام كرد ؛ چنان كه شوكانى به ابو عوانه نسبت داده و مىگويد :
ابو عوانه در روايت صحيحى از ابن جريج روايت كرده كه در بصره مىگفت : شاهد باشيد كه من از ( حليت ) متعه برگشتم . « 2 »
جواب : اين نقل و روايت مرسل است ؛ چون ابن جريج در سال 150 ه .
فوت كرد و ابو عوانه در سال 230 ه . متولّد شد . چگونه ممكن است كه بىواسطه ، از ابن جريج روايت نقل كند ؟
بنابراين ، حديث او مرسل و ناقل آن ناشناخته است .
5 - عطاء بن ابى رباح ( متوفاى 115 ه . )
الف ) ابن حزم گويد : از جمله كسانى . . . و تابعين . . . كه اعتقاد به حلال بودن متعه دارند ، عطاء است . « 3 »
ب ) كرابيسى نيز گفته است : جمعى از تابعين ؛ از جمله عطاء ، قائل
هامش
( 1 ) . قاموس الرجال ، ج 7 ، ص 12
( 2 ) . نيل الاوطار ، ج 6 ، ص 136
( 3 ) . المحلى ، ج 9 ، ص 519 ؛ المغنى ، ابن قدامه ، ج 7 ، ص 571