حضرت فرمود : نزد عبد الملك بن جريج برو و در اين باره از او بپرس ، كه در اين باره او آگاهتر است . نزد او رفتم و او چيزهاى زيادى در حلال بودن متعه برايم نوشت . از آنچه ابن جريج دربارهء متعه برايم نوشت ، اين بود كه :
در متعه وقت و عدد معتبر نيست و همسرِ متعه شده ، مثل كنيز است و به هر تعداد مىتوان از آنها متعه كرد و كسى كه چهار زن دارد نيز ، بدون اذن ولى و بدون شاهد مىتواند به هر تعداد ازدواج متعه نمايد . هرگاه وقت آن تمام شد ، از او بدون طلاق جدا مىگردد و مال كمى هم به او ( زن ) داده مىشود و عدّهء متعه نيز دو حيض است و اگر حيض نمىشود چهل و پنج روز است .
گفت : آن نوشته را نزد ابا عبد الله ( امام صادق عليه السلام ) آوردم ، فرمود :
درست است و به آن اقرار كرد . « 1 »
ابن جريج كيست ؟
او كسى است كه صحاح سته و دهها نفر از سرشناسان ؛ مانند ابن عليّه و يحيى بن سعيد قطّان از او روايت كردهاند .
ذهبى مىنويسد : او پيشوا ، علّامه ، حافظ ، شيخ حرم و صاحب آثار و تصانيف است و نخستين كسى است كه در مكه عِلم را تدوين كرد .
عطاء بن ابى رباح نيز مىگويد : او سرور جوانان اهل حجاز است .
به گفتهء على بن مدينى : اسناد روايات ، بر مدار شش تن مىگردد . آنان را شمرد و ابن جريج را نيز جزو آنان نام برد . از يحيى بن سعيد نيز نقل شده
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 5 ، ص 451 ، ح 6 ؛ وسايل الشيعة ، ج 21 ، ص 19 ، ح 8 ؛ مرآة العقول ، ج 2 ، ص 231 و مجلسى اين روايت را حسن مىداند .