16 - عبد الله بن عباس بن عبد المطّلب ( متوفاى 68 ه . )
الف ) ابن حزم مىگويد : گروهى از صحابه ؛ از جمله ابن عباس ، همچنان بعد از رسول خدا صلى الله عليه و آله معتقد به جواز متعه بودند . « 1 » ب ) عطا از ابن عباس نقل مىكند كه گفت : خداوند عمر را رحمت كند ، چون متعه ، تخفيف و رخصت خداى مهربان به امّت محمد صلى الله عليه و آله بود . پس اگر عمر از آن نهى نمىكرد ، كسى جز بدبخت مرتكب زنا نمىشد . عطا مىافزايد : به خدا سوگند ، گويا گفتهء او را مىشنوم كه مىگفت : « جز شقى و بدبخت . . . . » . عطا در ادامه آورده است : متعه كه در سورهء نساء به آن اشاره شده ؛ « . . . فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ . . . » « 2 » بايد حدود و زمانش مشخص و معين باشد . « 3 » ج ) أبو الزبير مىگويد : از طاوس شنيدم كه مىگفت : ابن صفوان گفت : ابن عباس فتوا به زنا مىدهد ! پس گفت : ابن عباس افرادى را شمرد كه خود اهل متعه بودند . همچنين مىگويد : هيچيك از كسانى را كه او شمرد ، جز ابن اميه ، به ياد ندارم . « 4 » د ) حميد بن مسعده ، از بشر بن مفضل ، از داود ، از أبي نضره نقل مىكند كه از ابن عباس در مورد متعه زنان پرسيدم ، ابن عباس گفت : آيا