تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الزواج الموقت عند الصحابة والتابعين ( ازدواج موقت در رفتار و گفتار صحابه و تابعين ) ( فارسى ) — صفحة 19

مساهمون:

ص١٩

متعه يا ازدواج موقت

متعه ، مقيد كردن ازدواج و نكاح است به وقت مشخص با مهريهء معلوم . 1 - ابن برّاج مىگويد : متعه ، ازدواجى است كه براى زمان مشخص و با مهريه‌اى معلوم باشد . « 1 » 2 - ابن قدامه گويد : ازدواج متعه ، به اين معناست كه شخصى با زنى براى مدتى مشخص ازدواج كند ؛ مثل آنكه پدرى بگويد : دخترم را به ازدواج تو درآوردم براى مدت يك ماه يا يك سال ، يا تا پايان مراسم حج و يا تا آمدن حاجيان از سفر حج ، خواه آن مدت معلوم باشد يا مجهول . « 2 » گفتنى است اگر مدت اين ازدواج مشخص نباشد ، متعه باطل است و همچنين اگر مدت ازدواج و پايان آن ذكر نشود ، ازدواج دائم منعقد مىگردد . « 3 » 3 - در كتاب « نظم المستعذب » نيز آمده است : متعه ، از متاع گرفته
هامش
( 1 ) . المهذّب ، ج 2 ، ص 179 ( 2 ) . المغنى ، ج 6 ، ص 642 ( 3 ) . شرايع الاسلام ، ج 2 ، ص 306
الزواج الموقت عند الصحابة والتابعين ( ازدواج موقت در رفتار و گفتار صحابه و تابعين ) ( فارسى ) — صفحة 19 | الشيخ نجم الدين الطبسي / شيرازى