416 . تهمت
1904 - پرهيز از تهمت
6804 امام صادق عليه السلام : هرگاه مؤمن به برادر خودتهمت زند ايمان در قلب او آب مىشود همچنان كه نمك در آب حل مىشود .
6805 امام صادق عليه السلام : هر كس به برادر دينى خود تهمت زند حرمتى ميان آن دو به جا نمىماند .
1905 - نهى از رفت و آمد به جاهاى تهمت برانگيز
6806 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سزاوارترينِ مردم به تهمت كسى است كه با متّهمان و افراد مظنون همنشينى كند .
6807 امام على عليه السلام : از رفت و آمد به جاهاىتهمت برانگيز و مجالسى كه گمان بد به آنها برده مىشود بپرهيز ؛ زيرا دوست بد همنشين خود را مىفريبد .
6808 امام على عليه السلام : كسى كه خود را در معرض تهمت قرار دهد هرگز نبايد كسى را كه به او گمان بد مىبرد سرزنش كند .
6809 امام على عليه السلام : هر كه به جاهاى بد رفت و آمد كند ، مورد بدگمانى و تهمت واقع مىشود .
ر . ك : گمان ، باب 1211 .
417 . نوميدى
1906 - نكوهش نوميدى
قرآن :
« و اگر از جانب خود رحمتى به انسان بچشانيم ، سپس آن را از وى سلب كنيم ، قطعاً نوميد و ناسپاس خواهد بود » .
حديث :
6810 امام على عليه السلام : بزرگترين بلا ، نوميدى است .
6811 امام على عليه السلام : نوميدى ، صاحب خود را مىكُشد .
1907 - نتايج قطع اميد كردناز آنچه مردم دارند
6812 امام على عليه السلام : بزرگترين توانگرى ، چشم نداشتن به مال مردم است .
6813 امام على عليه السلام : از نظر من ، نگاهدارى چيزى كه در دست دارى بهتر از طلب چيزى است كه در دست ديگرى است و تلخى بركندن اميد ، بهتر از خواهش از مردمان است .
6814 امام صادق عليه السلام : قطع اميد كردن از آنچه مردم دارند ، مايهء عزّت دينى مؤمن است .
ر . ك : نيازخواهى ، باب 908 ؛ عزّت ، باب 1292 .