تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منتخب ميزان الحكمة ( فارسى ) — صفحة 1355

مساهمون:

ص١٣٥٥

418 . يتيم

1908 - تشويق به سرپرستى يتيمان

قرآن : « و چون از فرزندان اسرائيل پيمان محكم گرفتيم كه : جز خدا را نپرستيد و به پدر و مادر و خويشان و يتيمان و مستمندان احسان كنيد » . ر . ك : بقره : آيات 177 ، 220 و فجر : آيات 17 ، 18 و ماعون : آيات 2 ، 3 . حديث : 6815 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله - آنگاه كه انگشت اشاره وميانى خود را نشان داد - فرمود : من و سرپرست يتيم - در صورتى كه از خداوند عز و جل پروا كند - در بهشت مانند اين دو [ انگشت كنار هم ] هستيم . 6816 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در بهشت سرايى است كه به آن « شادى سرا » گفته مىشود و تنها كسى وارد آن مىشود كه ايتام مؤمنان را شاد سازد . 6817 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله - به مردى كه از سنگدلى خود شكايت كرد - فرمود : آيا دوست دارى نرمدل شوى و به خواسته‌ات برسى ؟ به يتيم مهربانى كن و دست محبت بر سر او كش و از غذايت به او بخوران ؛ در اين صورت دلت نرم مىشود و به خواسته‌ات مىرسى . 6818 امام على عليه السلام - در وصيت خود پيش از شهادت - فرمود : دربارهء يتيمان از خدا بترسيد و مبادا يك روز سيرشان كنيد و يك روز گرسنه بمانند و مبادا كه با حضور شما آنان از بين بروند ؛ زيرا از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه مىفرمود : هر كس يتيمى را سرپرستى كند تا آنكه بىنياز شود ، خداوند عز و جل با اين كار بهشت را بر او واجب گرداند ، همچنان كه آتش دوزخ را بر خورندهء مال يتيم واجب ساخته است .

1909 - خوردن مال يتيم

قرآن : « كسانى كه اموال يتيمان را به‌ناحق مىخورند ، جز اين نيست كه آتشى در شكم خود فرو مىبرند و به‌زودى در آتش فروزان درآيند » . ر . ك : نساء : آيات 2 ، 6 وانعام : آيهء 152 واسراء : آيهء 34 . حديث : 6819 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بدترين خوراك‌ها ، به‌ناحق خوردن مال يتيم است . 6820 تفسير العيّاشى : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : روز قيامت عدّه‌اى از گورهايشان بيرون مىآيند در حالى كه از دهان‌هايشان آتش زبانه مىكشد . عرض شد : اى رسول خدا ! آنان چه كسانى هستند ؟ فرمود : كسانى كه اموال يتيمان را مىخورند . 6821 فاطمهء زهرا عليها السلام - در يكى از سخنرانىهاى خود - فرمود : خداوند پرهيز از خوردن مال يتيم را به دليل جلوگيرى از ظلم و حق‌كشى واجب فرمود .
منتخب ميزان الحكمة ( فارسى ) — صفحة 1355 | محمد الريشهري / حميدرضا شيخى