تخطي إلى المحتوى الرئيسي

إرشاد الأذهان إلى أحكام الإيمان ( فارسى ) — صفحة 551

مساهمون:

ص٥٥١
تصحيح مىشود ؛ [ پس ] اگر وارث دومى ، وارث اوّلى باشد ، فريضه در ارث دوم ؛ يعنى فريضه در اوّل است با عدم اختلاف در مقدار ارث ، مثل دو برادر و دو خواهر كه يك برادر و يك خواهر بميرند . و اگر مقدار استحقاق ارث بالنسبة به آن در ارث يا به نسبت به وارث ، يا به نسبت به هر دو مختلف شود ؛ پس گاهى قائم مىشود نصيب به فريضهء دوم ، مثل اين كه كسى بميرد و وارث او ، زوجه با دخترى و پدرى باشد ، بعد زوجه بميرد [ و ] وارث او دخترى و پسرى باشد ، كه نصيب اوّل بيست و چهار است ؛ و گاهى قائم نمىشود نصيب به فريضهء دوم ، پس ضرب مىشود وفق فريضهء دوم ،
] 361 / B [
نه [ بر ] وفق نصيب ميّت دوم در فريضهء اوّل ، تا هر دو فريضه از آن تصحيح شود ؛ - اگر ميان نصيب ميّت دوم از فريضهء اوّل و فريضهء دوم ، وفق بوده باشد ؛ مثل شوهر يا دو برادر مادرى و دو برادر پدرى از ميّت باقى ماند ، پس شوهر مرد و از او يك پسر و دو دختر ماند ، [ كه ] فريضهء اوّل شش ، و فريضهء دوم ، دو تا است - . و اگر ميان نصيب و فريضه ، تباين است ؛ فريضهء دوم را در فريضهء اوّل ، ضرب مىكنى ، مثل آن كه هرگاه جمع شوند شوهر با دو برادر مادرى و يك برادر پدرى از ميّت و بعد ، شوهر مرد و از او ، دو پسر باقى ماند ؛ [ كه ] فريضهء اوّل ، شش و فريضهء دوم ، پنج است ؛ اوّل را در دوم بزن ؛ و همچنين است در تمام احكام ، هرگاه مناسخات بيش از يكى باشد ، مثل اين كه سومى يا چهارمى بميرد .
إرشاد الأذهان إلى أحكام الإيمان ( فارسى ) — صفحة 551 | العلامة الحلي / نعمتى / شيخ مهدى نجفى اصفهانى / مهدي المهريزي - محمد حسين الدرايتي