تخطي إلى المحتوى الرئيسي

إرشاد الأذهان إلى أحكام الإيمان ( فارسى ) — صفحة 166

مساهمون:

ص١٦٦
و اگر زايل شد
] 05 / B [
مانع و ادراك يكى از دو موقف را كه مشعر و عرفات باشد كرد ، حجّش را تمام بكند ؛ و اگر درك نكرد به عمره ، محلّ شود و سال بعد ، قضايش را به جا آورد به نيّت وجوب ؛ اگر بر او واجب بوده ؛ و الّا به نيّت استحباب . و تحلّل او باطل نمىشود اگر ظاهر شد كه هدى را از جانب او ذبح نكرده‌اند ؛ ولى بر او ذبح هدى در سال بعد ، لازم است .

( خاتمه )

معتمر اگر محلّ شد ، عمره را قضا كند با تمكّن از قضا . و قارن ، در سال آينده قضا كند با تمكّن ؛ اگر واجب بوده ؛ و اگر واجب نبوده در سال آينده ، مخيّر است ميانهء قران و افراد .

مطلب سوم : در [ بيان ] نكات متفرّقه است

( بدان كه ) لقطه « 1 » از حرم ، حرام است ، اگرچه چيز جزئى باشد ؛ بلكه بايد يك سال تعريف كنند [ پس ] اگر مالك پيدا شد ، كه ردّ كنند ؛ و الّا مخيّر است ميانهء صدقه دادن از جانب ، مالك يا حفظ كردن ؛ و در هر دو صورت اگر تلف شد ، ضامن نيست . و مكروه است منع كردن حاجّ از سكنا گرفتن در خانه‌هاى مكّه ؛ و « مكروه است » « 2 » بلند كردن بنايى بر بناى مكّه . و كسى كه جنايتى كرد و ملتجى به حرم شد ، بر او تنگ گرفته مىشود در خوراك تا بيرون بيايد ؛ و اگر در خود حرم جنايتى كرد ، جنايت را بر او مجرى مىدارند . و اگر مردم ترك كردند زيارت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله را ، امام بايد آنان را جبر بر زيارت كند . و حرم مدينه ، ميانهء [ دو كوه ] « عائر » و « وعير » است كه درخت آن قطع نمىشود ؛ ولى خوردن صيد آن جايز است ، مگر آنچه ميانهء حرمين صيد شود ، كه مكروه است . و مستحبّ است زيارت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله [ به ] استحباب مؤكد ، و زيارت حضرت صدّيقهء طاهره سلام اللّه عليها از روضه ، و زيارت ائمّه : در بقيع .
هامش
( 1 ) . گمشده‌اى را كه غير صاحبش بيابد ، لقطه گويند و آن بر سه قسم است : 1 - بچهء گمشده 2 - حيوان گمشده 3 - مال صامت . ( 2 ) . افزوده از حاشيهء نسخهء كاتب .