بوسيله اعمالى كه از روى جهل و نادانى به آن اعتقاد داشتند .
( لَكُمْ دِينُكُمْ وَ لِيَ دِينِ )
در اين آيه چند وجه ذكر شده است :
1 - اينكه براى شما پاداش دين شما و براى من پاداش دين من پس مضاف حذف شده و مضاف اليه جاى آن قرار گرفته .
2 - اينكه يعنى براى شما كفرتان به خدا و براى من دين توحيد و اخلاص و اين گرچه ظاهرش اباحه است پس بيگمان آن بيم و تهديد و مبالغه در نهى و منع است ، مانند قول او
اعْمَلُوا ما شِئْتُمْ
، هر چه ميخواهيد بكنيد .
3 - بدرستى كه دين پاداش عمل و كيفر كردار است و معنايش براى شما پاداش اعمالتان و براى من پاداش و جزاء عملم . شاعر گويد :
اذا ما لقونا لقيناهم * و دنّاهم مثل ما يقرضونا
هر گاه ملاقات كردند ما را ما هم آنها را ديدار خواهيم نمود ، و آنها را - پاداش ميدهيم مانند آنچه بما قرض ميدهند ، و اين سوره متضمّن معجزهاى براى پيامبر ما ( ص ) است از جهت اخبار به آنچه در آينده خواهد شد از آنچه را راهى بعلم او نيست مگر بوحى از جانب خداى عالم و دانا بغيبها پس آنچه خبر داد واقع شد چنانچه خبر داده بود و در آن دلالت بر مذمّت مداهنه و سستى در دين و وجوب مخالفت با كفّار و اهل باطل و بيزارى و دورى از ايشان است .
داود بن حصين از حضرت ابى عبد اللَّه ( ع ) روايت كرده كه فرمود هر گاه
قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ
را خواندى پس بگو يا ايّها الكافرون و هر گاه گفتى
لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ
بگو اعبد اللَّه وحده و هر گاه گفتى
لَكُمْ دِينُكُمْ وَ لِيَ دِينِ
بگو ربّى اللَّه و دينى الاسلام .