و او را با اصحابش اذيّت و شكنجه نمودند .
ابن عبّاس گويد ، در باره آنها نازل شد آيه شريفه
أَ فَغَيْرَ اللَّهِ تَأْمُرُونِّي أَعْبُدُ أَيُّهَا الْجاهِلُونَ
، آيا غير خدا را به من فرمان ميدهيد كه بپرستم ، اى نادانان .
تفسير :
خداوند سبحان پيامبرش ( ص ) را خطاب فرمود ،
( قُلْ )
بگو اى محمد
( يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ )
اراده نمود قومى معروف و معيّن را براى اينكه الف و لام براى عهد است .
( لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ )
يعنى نمىپرستم خدايانى را كه شما در امروز و در اين حال مىپرستيد .
( وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ )
و شما هم عبادت كننده نيستيد خدايى را كه امروز من او را عبادت ميكنم و نيز در اينحال مىپرستم .
( وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ )
و من عبادت كننده نيستم بتهايى را كه شما عبادت ميكنيد در آينده و بعد از امروز .
( وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ )
و شما هم عبادت كننده نيستيد خدايى را كه من عبادت ميكنم ، ابن عباس و مقاتل گويند ، در ما بعد امروز از اوقات آينده .
زجاج گويد : پيغمبر ( ص ) به اين سوره نفى فرمود ، عبادت خدايان ايشان را از خودش در حال و آينده ، و نفى فرمود از ايشان عبادت خدا را در حال و آينده ، و اين در باره قومى مثل حارث بن قيس سهمى و عاص ابن وائل و وليد بن مغيره و سه نفر ديگر بود كه خداوند سبحان