حسن گويد : كسى كه صد آيه در شب بخواند قرآن با او محاجه نكند .
كعب گويد . كسى كه صد آيه بخواند در شب نوشته مىشود از قانتين ، يعنى عبادت كنندگان .
سدى گويد : دويست آيه جويبر گويد : يك سوّم قرآن به جهت اينكه خدا آن را ميسور بر بندهگان نموده و ظاهر اينكه معناى ( ما تيسّر ) مقداريست كه شما اراده نموده و دوست داشتيد .
( عَلِمَ أَنْ سَيَكُونُ مِنْكُمْ مَرْضى )
دانست خداوند كه بعضى از شما بيمار ميشويد و اين مقتضى تخفيف از شماست .
( وَ آخَرُونَ )
ديگران . ابن عبّاس گويد : و بعضى از شما مردمى ديگر هستند كه :
( يَضْرِبُونَ فِي الْأَرْضِ يَبْتَغُونَ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ )
در روى زمين جستجوى فضل خدا ميكنند يعنى مسافرت ميكنند براى تجارت و طلب سود و منافع
( وَ آخَرُونَ )
و مردمى ديگر
( يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ )
قتال و جهاد ميكنند
هامش
( هايى كه در مدارس براى اين موضوع تأسيس گرديده و اين مستفاد از كتاب كنز العرفان ( فى فقه القرآن ) است و امّا وجوب حفظ نماز پس مورد اختلاف ميان علماء ما است پس بعضى تجويز كردهاند خواندن از روى قرآن را در حال اختيار پس اگر اراده كردهاند مقدار واجب را پس اين خلاف سيره علما و مسلمين است و گر چه روايت صيقل وارد شده در اين مطلب و علّامهء حلى ( ره ) در كتاب مختلف خود تمسّك به آيه( فَاقْرَؤُا ما تَيَسَّرَ )نموده بر وجوب سوره بعد از حمد بعلّت اينكه خداى تعالى واجب فرمود آنچه ميسور است خارج مىشود زيادتر از سورهء بعد از حمد ( و فيه تأمل ) در اين قول علّامه تأمل است زيرا باتّفاق كلّ سوره در نماز شب واجب نيست .
و نيز استدلال شده بروايت منصور بن حازم و آن كفايت مىكند با شهرتى كه دارد و احتياط هم ايجاب مىكند وجوب سوره را و فاضل مقداد ميگويد روايات اهل بيت بوجوب سوره بسيار است و او داناتر است به آنچه گفته ولى ما نديديم چيزى از آن روايات را مگر روايت منصور بن حازم را . ( شعرايى )