وهب از ابن عبّاس نقل نموده كه گفت : موسى عليه السّلام گفت اى پروردگار من تو چهار صد سال فرعون را مهلت دادى و حال آنكه ميگفت
أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلى
و پيامبران تو را انكار مينمود و آيات و نشانههاى تو را تكذيب ميكرد پس خداوند به او وحى نمود كه او خوش اخلاق و بى مانع بود دوست داشتم كه او را در دنيا مكافات نموده و تلافى نمايم . و ابو بصير از حضرت ابى جعفر امام باقر عليه السّلام روايت نموده كه گفت پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله فرمود جبرئيل گفت گفتم اى پروردگار من فرعون واگذاردى و حال آنكه ميگويد
أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلى
پس گفت اين را مثل تو ميگويد كه از فوت ميترسد ( يعنى او كه هرگز نميتواند از حكومت و مجازات ما فرار كند ) .
( إِنَّ فِي ذلِكَ )
بدرستى كه در عقوبت و كيفرى كه بفرعون نمود در هنگام عصيان و تكذيبش
( لَعِبْرَةً )
يعنى موعظه و اندرز است
( لِمَنْ يَخْشى )
براى كسى كه از عذاب خدا ترسيده و از عقاب و عذاب و شكنجههاى او واهمه كند و دلالت است بر اينكه ممكن است كه عاقل به آن عبرت گيرد و ميان حق و باطل تميز دهد .
نظم و ترتيب :
جهت اتّصال و پيوند قصّه موسى بما قبل آن اينست كه چون خداوند ياد مكذّبين و منكرين بعث و قيامت را مقدّم داشت پى گير نمود آن را بحديث و داستان موسى و تكذيب قومش او را و آنچه را كه به او از شدايد و سختىها - رسانيده به جهت تسليت پيامبر ما صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و وعدهء نصرت و يارى كه به او داد و او را تحريص بر صبر نمود براى اقتداء كردن بموسى عليه