و تباهى عمل ميكرد . جبائى گفته هنگامى كه آن اژدها را ديد در بزرگى ترسيد از آن و رو گردانيد و كوشش ميكرد در فرار نمودن
( فَحَشَرَ )
يعنى بستگان و لشكرش را جمع نمود
( فَنادى )
پس در ميان ايشان صدا كرد .
( فَقالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلى )
پس گفت من پروردگار بزرگ شمايم و - پروردگارى بالاى من نيست . و بعضى گفته معنايش اينست منم كه به هر كه بخواهم ضرر ميرسانم و غير من نميتواند ضررى به من وارد كند . و دروغ گفت آن ملعون . زيرا البتّه اين صفت خدائيست او را و تمام مخلوق را ايجاد كرده و آفريده .
و بعضى گفته . كه آن ملعون بتها را ارباب قرار داد و گفت من پروردگار آنها و شمايم .
( فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكالَ الْآخِرَةِ وَ الْأُولى )
پس او را دريافت و گرفت خدا به عذاب آخرت و عذاب دنيا . نكال مصدر مؤكّد است . به جهت اينكه معناى
فَأَخَذَهُ اللَّهُ
، نكل اللَّه به است . عذاب و شكنجه آخرت و اوّلى به اينكه در دنيا او را غرق نمود در آب و در آخرت هم او را عذاب مىكند . و بعضى گفته . معنايش اينست . پس خداوند او را تعقيب و مجازات نمود به كلمه و سخن آخر و اوّلش پس قول آخرش
( أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلى )
و اوّلش
( ما عَلِمْتُ لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرِي )
براى شما خدايى جز خودم نميدانم . پس عقوبت نمود او را عقوبت اين دو كلمه و در تفسير از ابى جعفر امام باقر عليه السّلام آمده كه بين اين دو كلمه چهل سال فاصله بود . و بعضى گفته كه او قبطيان را صدا زد و گفت من پروردگار بزرگ شمايم . پس اين اژدها را از من باز داريد و نادانان ندانستند كسى كه از ضرر مارى ميترسد و بافرادى مانند خودش استعانت ميجويد خدا نيست و