را براى خلوصشان تا اينكه رغبت پيدا كند در انفاق و اطعام خالصانه هر كس كه بخواهد و مقصودشان اينست كه ما به اين اطعام مطالبه تلافى و جبران در اين دنيا نميكنيم و انتظار و توقّع سپاس گويى شما را هم نزد مردم نداريم بلكه ما براى خدا اطعام نمودهايم .
( إِنَّا نَخافُ مِنْ رَبِّنا يَوْماً )
يعنى عذاب روزى كه
( عَبُوساً )
يعنى روز سختى كه چهرهها در آن گرفته و زشت مىشود . آن روز توصيف بعبوس كرده ، براى سختى و شدّتى كه در آن روز هست و اين مانند يوم صائم و ليل قائم است .
ابن عبّاس گويد : كافر در آن روز چنان گرفته و عبوس مىشود كه جارى مىشود از ميان دو چشمش عرقى مانند قطران مس آب شده از شدّت حرارت .
( قَمْطَرِيراً )
ابى عبيده و مبرّد گويند : يعنى دشوار و سخت . حسن گويد : سبحان اللَّه چه قدر نامش شديد است و آن از اسمش سختتر است قتاده گويد : قمطرير آنست كه چهرهها را ترس و پيشانيها و ميان ديدهها را از شدّت ناراحتى قبض مىكند .