ترجمه :
بنام خداوند بخشاينده مهربان :
1 - بطور قطع روزگارى بر آدمى گذشت در حالى كه او چيزى ياد كرده شده نبود .
2 - البتّه ما انسان را از نطفهاى بهم آميخته آفريديم كه او را ( بامر و نهى ) ميآزمائيم پس او را شنوا و بينا گردانيديم .
3 - بدرستى كه ما راه ( حقّ و دين مستقيم ) را به او نموديم يا سپاس دارنده يا ناسپاس است .
4 - البتّه ما براى كافران زنجيرهايى و غلهايى و آتشى افروخته آماده كردهايم .
5 - بى ترديد نيكان از خمر و شرابى مينوشند كه آميختگى و طبيعت آن كافور و خنك است ( آن را بكافور بهشتى بياميزند تا خنك و خوشبو و شيرين گردد )