دليل :
ابو على ( صاحب تفسير ) گويد كسى كه با تاء خوانده حمل بر نطفه نموده يعنى ( ا لم يك نطفة تمنى ) آيا تو نطفه و قطره آب گنديده نبودى كه نمو و رشد كردى . و كسى كه با ياء خواند حمل بر منى نموده يعنى از منى ريخته شده تقدير مىكند كه انسان و غير انسان ايجاد كند .
شاعر گويد :
منت لك ان تلقى ابن هند منيّة * و فارس ميّاس اذا ، ما تلبّيا
يعنى : تقدير نمود مرگ براى تو كه ببينى پسر هند و يكّه سوار ميّاس را در روز حرب و كارزار .
شاهد در اين بيت يكم منّت كه به معناى تقدير آمده .
و ديگرى گويد :
لعمرى ابى عمرو لقد ساقه المنى * الى جدث يؤذى له بالاهاضب
سوگند بجان ابى عمر كه تقدير او را كشانيد بقبرى كه در زمينهاى بلند براى او آماده كرده بودند يعنى تقدير او را كشانيد - شاهد در اين بيت نيز كلمه منى كه به معناى تقدير است مىباشد .
التّراق : جمع ترقوه و آن جلوى گلو از بالاى سينه است كه در موقع مرگ نفس و جان بسوى آن بالا ميرود و بخار از درون آدمى بسوى آن بالا ميآيد و در اينجاست كه جان بگلو رسيده و مرگ فرا ميرسد .
هامش
( لطيفى 1 - در سورهء كهف كلمه( قَيِّماً )براى اينكه معلوم شود كه آن - صفت عوجا نيست 2 - كلمه( مَرْقَدِنا )در سورهء يس 3 - كلمه( مَنْ راقٍ )براى اين كه مشتبه بمرّاق كه صيغه مبالغه است نشود در سورهء قيامت 4بَلْ رانَتا اشتباه به كلمه بران در سوره مطفّفين نگردد . شعرايى