و بعضى گفتهاند : امانت و آن چيزيست كه خدا بر بندگانش پيمان گرفته از تصديق به آنچه بر ايشان واجب نموده و عمل بر آنچه بر ايشان عمل به آن واجب شده است .
وَ الَّذِينَ هُمْ بِشَهاداتِهِمْ قائِمُونَ
و آنهايى كه ايشان بشهاداتشان ايستاده و استوار هستند . يعنى شهادتى كه اداء و اقامهء آن بر آنها لازم شده است مينمايند .
و شهادت خير دادن بچيزيست كه آن را مشاهده كرده و ديده و اين گاهى از ديدن و مشاهده كردن خبر دهنده حاصل مىشود ، و گاهى از مشاهده چيزى كه به آن ميخواند مىشود .
وَ الَّذِينَ هُمْ عَلى صَلاتِهِمْ يُحافِظُونَ
و آنهايى كه حفظ ميكنند اوقات و اركان آن را پس بتمامه آن را اداء كرده و چيزى از آن را ضايع نميكنند .
محمّد بن فضل از حضرت ابى الحسن عليه السّلام روايت نموده كه فرمود ايشان اصحاب پنجاه نماز از شيعيان ما ميباشند .
زراره از حضرت ابى جعفر باقر عليه السّلام روايت نموده كه فرمود اين واجب را هر كس در وقت آن بجا آورد و عارف بحقّ آن باشد كه غير آن را بر آن
هامش
( براى او نزديكى نباشد چون پدر و جدّ و برادر گرچه چندين بار هم شوهر كرده باشد بر او واجب است كه خود را به حاكم معرّفى كند تا او را بهر كس كه مايل است نكاح كند و امّا آنكه نكاح دخترها را بدون ولى تجويز كرده ناچار است كه رشد دختر را شرط كند و او هر گاه رشيده بود غالبا راضى نميشود كه به صيغهء سرمايه دخترى او از بين رود و ازاله بكارت او شود و اگر بدون رضايت او باشد و رشيده هم نباشد عقدش باطل است . ( مترجم )