از احسان بمردم خوددارى كند . سپس خداوند سبحان جدا و استثناء كرده و فرمود :
إِلَّا الْمُصَلِّينَ الَّذِينَ هُمْ عَلى صَلاتِهِمْ دائِمُونَ
مگر نمازگزارانى كه پيوسته در نماز هستند و مرتّبا آن را بجا آورده و ترك نميكنند و درباره اداء آن در وقتش كوتاهى نمىنمايند .
از حضرت باقر عليه السّلام روايت شده كه اين درباره نوافل و نمازهاى مستحبّه روزانه است . « 1 »
وَ الَّذِينَ هُمْ عَلى صَلَواتِهِمْ يُحافِظُونَ
( كه در سورهء مباركهء مؤمنانست در نمازهاى واجب است ) .
عقبة بن عامر و زجاج گويند : ايشان افرادى هستند كه صورت و چهره خود را از قبله برنميگردانند .
وَ الَّذِينَ فِي أَمْوالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌ لِلسَّائِلِ وَ الْمَحْرُومِ
و آن كسانى كه در مالشان حقّ معلوم و معيّن براى اهل سؤال و بينواى آبرومند است ، كه سؤال نميكند . و مقصود زكات واجب است . و سائل آن مستمنديست كه سؤال مىكند و محروم آن فقير عفيف و آبرومنديست كه اظهار حاجت نميكند . و در سابق تفسيرش گذشت .
از حضرت ابى عبد اللَّه صادق عليه السّلام روايت شده كه فرمود : حق
هامش
( 1 ) بابا طاهر گويد :خوشا آنان كه اللَّه يارشان بى * كه حمد و قل هو اللَّه كارشان بىخوشا آنان كه دائم در نمازند * بهشت جاودان مأوايشان بى