خدا كسى متولّى حساب شود هر آينه پنجاه هزار سال در آن توقّف كنند از پيش از آنكه احسابشان راحت شوند . و خداوند سبحان در يك ساعت از حساب بندگان فارغ شود .
و باز از آن حضرت روايت شده كه فرمود : اين روز بنيمه نميرسد كه اهل بهشت در بهشت و اهل دوزخ در آتش منزل ميكنند .
و بعضى گفتهاند : كه اوّل فرود آمدن فرشتگان در دنيا و امر و نهى او و داورى آنها ميان مردمان تا آخر بالا رفتنشان به آسمان پنجاه هزار سال است و آن قيامت است . پس مقدار عمر دنيا پنجاه هزار سال است معلوم نيست ، چقدر گذشته و چه قدر باقى مانده است . و فقط خدا ميداند آن را .
زجاج گويد : ممكن است كه قول خدا .
فِي يَوْمٍ
. صله « واقع » باشد . پس معنا بوده باشد سؤال كرد سائلى از عذاب واقع در روزى كه مقدارش پنجاه هزار سال است و اين عذاب در روز قيامت واقع مىشود .
( فَاصْبِرْ )
صبر كن شكيبا باش اى محمّد . بر تكذيب كردن ايشان تو را
صَبْراً جَمِيلًا
شكيبايى نيكو كه در آن جزع و شكايتى بر آنچه قياس ميكنى نباشد .
إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيداً وَ نَراهُ قَرِيباً
البتّه ايشان روز قيامت را دور ميبينند ولى ما آن را نزديك ميبينيم .
خداوند سبحان خبر داد به اينكه او ميداند آمدن روز قيامت و حلول عقاب را در اين نزديكى به كافرها . ولى كفّار خيال ميكنند آن دور است براى اينكه معتقد به صحّت آن نيستند و هر آنچه آمدنى باشد آن نزديك خواهد بود .
پس رؤيت اوّل ( يرونه ) به معناى گمان و خيال است و رؤيت دوّم
وَ