حسن گويد : بيشتر كسانى كه در اين زمان اجراء حدّ بر آنها مىشود منافقانند . پس خداوند تعالى فرمان داده كه در اقامه حد بر ايشان سخت بگيرد .
( وَ مَأْواهُمْ )
يعنى پايان كار كفّار و منافقان .
جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ
يعنى جايگاه و قرارگاه دائمى آنها دوزخ و بد است مآل و پايان كار آنها .
سپس خداوند براى همسران پيغمبر ( ص ) مثلى آورده كه آنها را تشويق بطاعت كند و توضيح دهد مر آنها را كه مصاحبه و همنشينى پيغمبر با مخالفت او سودى به حال آنها ندارد . پس فرمود :
ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَ امْرَأَتَ لُوطٍ كانَتا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبادِنا
خداوند مثلى براى كسانى كه كافر شدند زده و آن مثل زن نوح و زن لوط پيغمبر است كه آنها با اينكه همسر دو بنده از بندگان ما بودند . يعنى بيان ميكنيم از پيامبران ما .
صالِحَيْنِ فَخانَتاهُما
دو بنده شايسته و آراسته . پس خيانت به آن دو بزرگوار نمودند .
ابن عبّاس گويد : زن نوح عليه السّلام كافر بوده و بمردم مىگفت نوح ديوانه است و هر گاه يك نفر بنوح ايمان ميآورد خبر ميداد ستمگران از قوم نوح را و زن لوط مردم را بميهمانهاى لوط راهنمايى ميكرد . پس اين بود خيانت آن دو زن و هر زن پيغمبرى مرتكب زنا نشد و خيانت آنها در دين بود نه در ناموس و بى عفّتى .
سدى گويد : خيانت آنها اين بود كه كافر بودند . و بعضى گفته منافق و دو رو بودند .