ضحّاك گويد : خيانت آنها سخن چينى آنها بود كه هر گاه خداوند به آن دو پيغمبر ( ص ) وحى ميكرد آنها بمشركين ميرسانيدند .
فَلَمْ يُغْنِيا عَنْهُما مِنَ اللَّهِ شَيْئاً
يعنى نوح و لوط با مقام نبوّت و پيغمبرى خود نتوانستند زنان خود را به چيزى از عذاب خدا بىنياز گرداند
( وَ قِيلَ )
يعنى و گفته مىشود به آن دو در روز قيامت
ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدَّاخِلِينَ
داخل شويد آتش دوزخ را با داخل شوندگان .
و گفتهاند : كه اسم زن نوح واغله و اسم زن لوط واهله بود .
مقاتل گويد : والفه و والهه بوده است .
وَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ آمَنُوا امْرَأَتَ فِرْعَوْنَ
و خداوند ، براى مؤمنان مثلى بزن فرعون زده و آن آسيه دختر مزاحم است گفته شده آسيه چون معاينه كرد معجزه از عصاى موسى و پيروزى او را بر ساحران اسلام آورد . و چون ايمانش براى فرعون ظاهر شد او را نهى كرد . پس آسيه امتناع نمود از خواسته فرعون پس فرعون لعنه اللَّه دست و پاى او را در ميان آفتاب با ميخ كوبيده سپس فرمان داد سنگ بزرگى بر روى سينهء او گذارند . پس هنگامى كه اجل و مرگ او نزديك شد .
قالَتْ رَبِّ ابْنِ لِي عِنْدَكَ بَيْتاً فِي الْجَنَّةِ
گفت پروردگار من براى من خانهاى نزد خودت در بهشت بنا كن . پس خداوند تعالى او را بسوى بهشت بلند نمود و او در بهشت مىخورد و مينوشد . ( از حسن و ابن كيسان ) .
و گفته شد : كه او ديد قصرى را در بهشت از درّ و خدا روح او را از جسدش گرفت . پس آن سنگ بزرگ را بر بدن بى روح او انداختند پس احساس دردى نكرد از شكنجهء فرعون .
سلمان گويد : او را در آفتاب شكنجه ميدادند و هر گاه از عذاب او