كردن ناراحتى از قلب مبارك آن حضرت وقتى كه دربارهء خشنودى همسران خويش مبالغه فرموده و تحمّل زحمتها و خشونتها و بدرفتاريهاى آنان ميفرمود . و هر آينه جايز و رواست كه گفته شود اگر بانسانى كه بعضى از همسران خود را خشنود نموده چرا اين كار را كرد و تحمّل مشقّت و ناراحتى نمود ، و حال آنكه كار زشتى نكرده باشد .
و اگر ما بگوئيم كه آن حضرت را عتاب و ملامت بر اين كار كرده است . براى اينكه ترك تحريم بهتر از فعل آنست . بعيد نيست ، براى اينكه نيكوست كه بتارك مستحبّ گفته شود چرا بجا نياوردى ، و چرا از آن عدول كردى ، و براى اينكه خشنود كردن دل زنها از چيزهاييست كه عقل منكر آن نيست و بطور تحقيق حكايت شده كه عبد اللَّه بن رواحه « 1 » كه از نقباء و بزرگان بود كنيزى داشت . پس شبى همسرش او را متّهم نمود كه با او آميزش كرده پس بعنوان انكار سخنى گفت . پس همسرش گفت اگر با او آميزش نكردهاى قرآن بخوان ، پس بشعر گفت :
شهدت فلم اكذب بانّ محمّدا * رسول الّذي فوق السّماوات من عل
و انّ ابا يحيى و يحيى كلاهما * له عمل فى دينه ، متقبّل
و انّ الّتي بالجزع من بطن نحله * و من دانها قل عن الخير معزل « 2 »
هامش
( 1 ) از اصحاب بزرگوار پيغمبر ( ص ) بوده و در جنگ موته با جعفر بن ابى طالب و زيد بن حارثه شهيد شده است . ( مترجم )
( 2 ) علامه شعرانى گويد : ظاهر اينست كه عبد اللَّه براى اسكات زنش مطالب نامربوطى را بهم تلفيق كرد به جهت شوخى و مزاح و جزع و بطن نخله نام دو مكان است .