تفسير آيات :
آن گاه خداوند سبحان قسم ياد كرد و فرمود :
وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ
) قتاده گويد : يعنى پس آيا طالب علم و دانشجويى هست كه ياد گيرد .
( كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ بِالنُّذُرِ )
قوم لوط نبى عليه السلام دروغگو شمردند پيامبران را ، يعنى انذار و بيم دادن پيغمبر خود را ، و برخى گفتند : يعنى تكذيب كردند پيامبران را بنا بر آنچه كه ما قبلا تفسير كرديم .
( إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ حاصِباً )
يعنى ما فرستاديم بر ايشان باد سختى كه آنها را سنگباران كرد با سنگ ريزه .
ابن عبّاس گويد : مقصود آن سنگهاى ريزه است كه از آسمان بر آنها با باد باريد .
فرزدق گويد :
مستقبلين شمال الشام تضربنا * بحاصب كند يف القطن منشور
سرما و برف روبروى ما ميزد بسبب باد تندى مثل قوزه پنبه كه پراكنده باشد .
سپس آل لوط عليه السلام را استثناء نمود و گفت :
( إِلَّا آلَ لُوطٍ نَجَّيْناهُمْ )
مگر لوط و دخترانش را كه نجاتشان داديم يعنى خلاصشان كرديم .
( بِسَحَرٍ )
در سحر از اين عذابى كه بقومش رسيد .
( نِعْمَةً مِنْ عِنْدِنا )
يعنى ( انعاما ) پس ( نعمة ) مفعول له مىباشد و ممكن است كه مصدر باشد و تقديرش چنين : « انعمنا عليهم بذلك نعمة » انعام نموديم بر ايشان به اين خلاصى نعمتى را
( كَذلِكَ )
يعنى چنانچه انعام نموديم