نازل شد تا آنكه تمامى هلاك شدند .
( فَذُوقُوا عَذابِي وَ نُذُرِ )
پس بچشيد عذاب و بيم مرا و وجه تكرار اين جمله براى اينست كه اوّلى را موقع كور شدن آنها فرمود و دوّمى را در موقع هلاكت و نابودى ايشان ، پس هر وقت كه عذاب تجديد شود سركوبى و توبيخ هم تكرار شود .
( وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ )
معناى آن گذشت .
( وَ لَقَدْ جاءَ آلَ فِرْعَوْنَ )
و بدون شك كه بيم دهندگان بسوى فرعون و قوم او يعنى پيروان او بقرابت و دين آمدند .
( النُّذُرُ )
يعنى انذار ، و بعضى گفتهاند : آن جمع نذير است ، يعنى آيات و معجزاتى كه موسى عليه السلام به سبب آنها ايشان را بيم ميداد .
( كَذَّبُوا بِآياتِنا كُلِّها )
تكذيب كردند ايشان تمام آيات ما را و آنها نه ( 9 ) معجزاتى بود كه موسى عليه السلام بر ايشان آورد ( از يد بيضا و افعى شدن عصا و هفت معجزهء ديگر .
و بعضى گفتهاند : به تمام آيات ، زيرا كه تكذيب به بعض تكذيب به تمام است .
( فَأَخَذْناهُمْ )
پس ايشان را گرفتيم به عذاب .
( أَخْذَ عَزِيزٍ )
يعنى گرفتن توانايى كه چيزى مانع او نميشود در آنچه اراده كند .
( مُقْتَدِرٍ )
نيرومند است بر هر چه كه بخواهد
.