( فَبايِعْهُنَّ )
پس بيعت كن با آنها بر اين شروط .
( وَ اسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللَّهَ )
يعنى از خدا بخواه كه گناهان ايشان را بيامرزد و پوشيده دارد آنها را برايشان .
( إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ )
بدرستى كه خدا گذرنده است از آنها
( رَحِيمٌ )
مهربان و منعم است برايشان .
آمدن زنان قريش و مكّه براى بيعت با پيامبر
روايت شده كه پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله بيعت كرد با آنها در حالى كه بر بالاى كوه صفا بود و عمر پائينتر از آن حضرت نشسته بود ، و هند دختر عتبه ( زن ابو سفيان و مادر معاويه عليه الهاويه ) بطور ناشناس نقاب زده با زنها آمد از ترس آنكه مبادا پيامبر ( ص ) او را بشناسد ، پس آن حضرت فرمود : من با شما بيعت ميكنم بر اينكه چيزى را شريك خدا قرار ندهيد ، پس هند گفت : شما از ما بيعتى ميگيرى كه نديديم از مردها گرفته باشى و آن اين بود كه آن حضرت بيعت ميكرد در آن روز با مردها بر اسلام و جهاد در راه اسلام فقط ، پس آن حضرت فرمود : و اينكه دزدى نكنيد ، پس هند گفت : ابو سفيان مردى بخيل است و من از مال او مقدارى برداشتهام نميدانم آيا بر من حلال است يا نه ؟
پس ابو سفيان گفت :
آنچه از مال من در گذشته و در ايّامى كه سپرى شد برداشتهاى آن مال تو حلالت باشد ، پس پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله خنديد و او را شناخت و به او فرمود بدرستى كه تو هند دختر عتبهاى ؟ هند گفت : بلى اى پيامبر خدا . فاعف
هامش
( محمّد باقر ( ع ) بوده است ، دوّمى مقاتل بن حيان بلخى است كه در هند در حدود سال 150 از دنيا رفته است و هر گاه مقاتل تنها گفته شود مقصود اوّلى است كه در تفسير و حديث مشهورتر است .