اعراب :
( مِنْ أَصْحابِ الْقُبُورِ )
يعنى از بعثت اصحاب القبور پس مضاف حذف شده است و ممكنست كه من تبيينيّه باشد براى كفّار و تقدير اين باشد ( كما يئس الكفّار الذين هم من اصحاب القبور من الآخرة ) چنان كه نااميد شدند كفّارى كه آنها از اصحاب گورستانند از آخرت .
تفسير :
سپس خداوند سبحان ياد نمود بيعت نسوان و بانوان را و اين در روز فتح مكّه بود وقتى كه پيامبر ( ص ) فارغ از بيعت مردان شد و آن حضرت بر بالاى كوه صفا بود زنها آمدند كه با آن حضرت بيعت كنند ، پس اين آيه نازل شد ، پس خداوند تعالى در بيعت آنها شرط كرد كه اين شرطها را بنمايد با آنها و اين قول اوست :
( يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذا جاءَكَ الْمُؤْمِناتُ يُبايِعْنَكَ )
اى پيامبر هر گاه زنان مؤمنه پيش تو آمدند كه بيعت كنند با تو با آنها بر اين شرط بيعت كن و آن اين است :
( أَنْ لا يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَيْئاً )
اينكه چيزى را شريك خدا نگرداند از صورتها و بتها .
( وَ لا يَسْرِقْنَ )
و دزدى نكنند از مال شوهرانشان و نه از غير آنها .
( وَ لا يَزْنِينَ وَ لا يَقْتُلْنَ أَوْلادَهُنَّ )
و زنا نكنند و فرزندانشان را نكشند بر وجهى از وجوه نه زنده بگور كنند و نه سقط جنين نمايند .
( وَ لا يَأْتِينَ بِبُهْتانٍ يَفْتَرِينَهُ )
يعنى بدروغ در نوزادى كه پيدا كردهاند بهتان نزنند .
( بَيْنَ أَيْدِيهِنَّ وَ أَرْجُلِهِنَّ )
ابن عباس گويد : بچّهاى كه از سر راه برداشتند